null Beeld

ColumnJamal Ouariachi

Met de klakkeloze verering van beroemdheden creëren we onze eigen demonen

Jamal Ouariachi

Wie wil er in godsnaam beroemd zijn? Een aanzienlijk deel van de jongeren, in ­ieder geval, zo wijzen onderzoeken keer op keer uit. ­Influencer, YouTuber, talentenjachtwinnaar – roem betekent geld, aandacht, glamour, mooie mensen, dure kleding, aanzien, ­erkenning.

Maar beroemdheden staan ook met hun privéleven in de roddelbladen, worden overal aangegaapt en aangesproken voor hand­tekening of selfie (Eminem: ‘I’m thankful for every fan that I get/ But I can’t take a shit/ in the bathroom without someone standin’ by it’) en bij elke misstap oordeelt het gerechtshof van RTL Boulevard gezellig kwebbelend aan de desk over dat wat in essentie van jou en van jou alleen is: je privéleven. Ach, die BN’ers… Ze belanden in afkickklinieken, in vierde huwelijken, in leeghoofdige BN’er-shows, en als de koek op is: in de vergetelheid.

Het is niet alleen maar zielig, trouwens. Iedereen kan de beelden bekijken die vorig jaar uitlekten van nationale knuffelmarokkaan Ali B., die een doorgesnoven scheldpartij afstak tegen zijn The Voice of Holland-collega Waylon.

Jarenlang had ik een vriendin die voor talkshows werkte en in de stoom die zij bij thuiskomst afblies, doemde een ander beeld op dan de tv-kijker meekreeg , vooral van de warmbloedige, sunny-side up presentator die achter de schermen een halve psychopaat bleek te zijn. Toch durfden zijn redacteuren niet tegen hem in te gaan, want roem intimideert, en bovendien: voor hen tien anderen, want een redacteur is niet beroemd.

Ik herinner me hoe ik er eens bovenop stond toen een andere tv-presentator gillend in drift ontstak tegen zijn crew omdat de ­camerarepetitie uitliep en hij dus het begin moest missen van een belangrijke voetbalwedstrijd. Alle aanwezigen misten dat begin, maar de presentator eiste de tragedie stampvoetend voor zichzelf op.

Dat viel me in die tijd nog het meest op: de medewerkers lieten gebeuren wat er gebeurde, omdat iedereen het erover eens was dat de beroemdheid een speciale behandeling verdiende.

Wij maken deze mensen zelf machtig en potentieel intimiderend

Bij het ter perse gaan van deze column is er nog veel onzeker over het vermeende ­seksuele misbruik achter de schermen van The Voice of Holland. Maar één ding is zeker: als we mensen op het voetstuk van de roem plaatsen, zijn wij het zelf die hen machtig en potentieel intimiderend maken.

Wie zelf naar roemt streeft en meent zich te moeten optrekken aan gevestigde ­beroemdheden, begeeft zich op glad ijs. Wie laat je de waarden van jouw wereld bepalen? Hopelijk doe je dat toch echt zelf. Leg nooit vrijwillig je lot in handen van machtige mensen.

Sommigen zullen deze opvatting ‘blaming the victim’ noemen, maar ik heb het niet alleen over individuen: ik heb het over ‘ons’. Met onze klakkeloze verering van beroemdheden creëren we geen goden maar demonen.

Jamal Ouariachi is schrijver. Behalve­­ romans en verhalen schrijft hij onder meer recensies en columns. Lees hier eerdere columns van Ouariachi terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden