ColumnSylvain Ephimenco

Macron de nieuwe leider van Europa? Nou, nee

In den beginne was er een partijtje handen schudden. Het treffen tussen Trump en Macron vond plaats in mei 2017 in Brussel. Een wedstrijd knokkels verbrijzelen tussen twee macho’s met gezwollen ego. Maar ook twee politieke ufo’s die vlak daarvoor, ieder op hun beurt, voor een daverende verrassing hadden gezorgd. 

In november 2016 deed Trump (toen 70) de wereld huiveren: deze ongelikte beer zonder politieke ervaring kreeg onverwachts de voordeursleutel van het machtigste land ter wereld. In onze geciviliseerde hoofden maakten we ons klaar voor een rouwperiode van onbeperkte duur. Hoewel: wie geloofde toen dat deze ‘grof gebekte fantast’ het einde van zijn mandaat zou halen? Als hij maar niet in de tussentijd op de rode atoomknop ging drukken!

Gelukkig was er de Correcte Gemeente die met lichtsnelheid zijn kinderen wist te mobiliseren. Trump had net de dag tevoren zijn eed afgelegd toen de straten van Washington en van andere steden in de wereld vol liepen. De vrouwen van de Women’s March hadden een mooie roze muts met kattenoren gebreid voor deze gelegenheid, om seksist Trump op zijn nummer te zetten. Ongekend: een half miljoen mensen, bibberend van de kou, liepen op die dag door Washington. Democratie is niet voor bange mensen, dacht ik toen.

 Het asymmetrische evenbeeld van die lomperik van een Trump

Gelukkig verscheen amper een halfjaar later Emmanuel Macron op het toneel. De jongste Franse president ooit (39) die in zijn eentje het oude stelsel van het partijkartel had opgeblazen. Jong, fris en dynamisch. Het asymmetrische evenbeeld van die lomperik van een Trump die hij in het partijtje handen schudden versloeg. Macron kroonde zichzelf met onmiddellijke ingang tot de gezworen vijand van ‘de populisten’ overal ter wereld. In Europa duwde hij alvast de versleten Merkel opzij en Time Magazine zette de ‘Frenchie’ op de cover met de aankondiging: ‘The next leader of Europe’. 

Nu heeft Macron deze week zijn 1000ste dag als president beleefd, terwijl Trump zal proberen te worden herkozen in november. De Amerikaan haalde deze week zijn hoogste score in de peiling sinds 2016, met 49 procent tevreden respondenten. De Fransman zakte eergisteren tot een historisch laagst niveau, met 24 procent tevredenen, terwijl 64 procent van de Fransen hem een ‘slechte tot zeer slechte president’ vindt. Daar waar Trump door zijn achterban op handen wordt gedragen, zien de Fransen in Macron een ‘president voor de rijken’ die met arrogantie en gebrek aan empathie zich onuitstaanbaar gedraagt. Het land van Macron wordt door sociaal geweld en protesten verscheurd, stakingen verlammen de economie en in Europa heeft Macron tal van vijanden gemaakt. Daarentegen kan Trump op fantastische economische parameters leunen zoals de laagste werkloosheid in 50 jaar met 3,5 procent. 

En wij? Wij staan perplex en bedrogen naar onze oude stellingen van goed en kwaad te turen. Onze richtpunten zijn in de war. We zwijgen met gêne of janken als gefrustreerde Calimero’s, en vanonder onze eierschaal zuchten we in koor : ‘Da’s niet eerlijk, o nee.’

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden