null Beeld
Beeld

ColumnSylvain Ephimenco

Links ligt voor pampus, en niet alleen in Nederland

Toen ik de poster van GroenLinks zag die door Jesse Klaver was bedacht, drong zich een spreuk met Bijbelse accenten bij me op. Maar kun je daarmee een ­column openen?, vroeg ik me af. Het zou wellicht worden gezien als een soort sarcastische vooringenomenheid, terwijl mijn argumenten nog niet zijn ontvouwd. Maar dit terzijde.

Op de verkiezingsposter staan de voornamen van Sigrid Kaag (D66), Lilian Marijnissen (SP) en Lilianne Ploumen (PvdA) in GroenLinkse kleuren geschreven. Het zou als een vijandelijk overnamebod kunnen worden geïnterpreteerd, maar is het officieel niet: Jesse Klaver hoopt hiermee een progressief stembus­akkoord en samenwerking te kunnen smeden, analoog aan ‘Keerpunt ’72’ van PvdA, D66 en PPR in de ­vorige eeuw.

Ik twijfelde: is het niet riskant om voor jongere kiezers prehistorische tijden te doen herleven? Vijftig jaar geleden waren de meeste GL-stemmers niet eens geboren, Jesse Klaver incluis (1986). Bovendien bracht het akkoord uit 1972 maar een schamele winst van 4 zetels op voor die drie partijen samen (van 52 naar 56 zetels).

Gezamenlijk staan ze op een treurig verlies van zetels

Maar er is meer. Dat Keerpunt ’72 een beetje meehielp om Joop Den Uyl op het schild van zijn kabinet te hijsen, zal wel waar zijn. Maar een progressief kabinet met de huidige vier linkse partijen lijkt ver weg: in de peilingen van Maurice de Hond staan GroenLinks (-5), D66 (-6) en SP (-5) gezamenlijk op een treurig verlies van 16 zetels.

Rest de PvdA, die op een winst van 4 zetels staat (van 9 naar 13 ­zetels). Maar bij een onveranderd ­resultaat op 17 maart zal dit voor ­Lilianne Ploumen de op een na slechtste uitslag betekenen in de 75 jaar van het bestaan van de PvdA.

Links ligt momenteel voor pampus en niet alleen in Nederland. Je kunt je afvragen hoe dat komt, want sinds de laatste verkiezingen zijn ‘emancipatorische’ bewegingen opgekomen die zich als ‘progressief’ definiëren. De klimaatbeweging van Greta Thunberg, die van de feministische MeToo, het anti-Zwarte Piet-activisme, de antiracismebeweging van Black Lives Matter of de roep om excuses voor de slavernij.

De publieke opinie is niet onverdeeld positief over de activisten 

Links had hier enorm van kunnen profiteren, zeker omdat al die bewegingen door het overgrote deel van de Nederlandse pers werden verwelkomd en gesteund. Probleem is dat in vele gevallen de publieke opinie niet onverdeeld positief oordeelt over activisten die soms als emancipatiedrammers worden gezien (maar 27 procent oordeelde positief over de how dare you-toespraak van Greta Thunberg, 62 procent is moe van de MeToo-discussie, 55 procent wil geen slavernij-excuses).

Op de site van GroenLinks schrijft Kamerlid Van Ojik dat Nederlanders zijn leider Jesse Klaver kennen als ‘een snel, slim, vlot en vinnig politicus.’ Zal wel, maar met zijn opdringerige voet tussen de deur van broederspartijen lijkt hij meer op zoek naar krukken om zijn eigen moeizame voortgang te faciliteren. De spreuk die ik niet wilde gebruiken als intro om het progressief akkoord tussen verliezende partijen te definiëren? Iets met een lamme die een blinde leidt.

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden