Beeld Trouw

Column Jamal Ouariachi

Links heeft bijna nooit een antwoord op de giftige praat van rechts over immigratie

Er waart een rechts-nationalistisch spook door grote delen van Europa, maar in het hoge noorden lijkt het tij te keren, nu behalve in Zweden en Finland ook in Denemarken sinds de verkiezingen van begin juni de sociaal-democraten weer aan de macht zijn. Dat lijkt in het Deense geval vooral te maken te hebben met de harde, zeg maar rechtse, lijn op het gebied van immigratie en integratie.

En toch spreekt uit de plannen en stijl van de nieuwe Deense premier Mette Frederiksen geen aan haat grenzende minachting voor vluchtelingen en andersoortige migranten. Frederiksen is geen Salvini, geen Orbán, geen Wilders of Baudet.

Hysterische complottheorieën

Dat is een aspect dat me altijd verbaasd heeft in de aanpak van nationalistisch-rechtse partijen: die giftige manier van doen. De hysterische complottheorieën over cultuurmarxisme, de verdachtmakingen jegens de rechtsstaat en het onderwijs, de apocalyptische beeldspraak rond migranten. Altijd maar polariseren, altijd die agressieve retoriek.

En het erge is dat links daar nauwelijks een antwoord op heeft, dat links vrijwel nooit het initiatief neemt op het gebied van immigratie, en daarin streng én rechtvaardig, duidelijk én humaan durft te zijn. De opvattingen van links over immigratie zijn bijna altijd reactief, meebewegend met rechts.

Ongelijkheid in de wereld

Wat ik mis, is een politicus die durft te zeggen: “Luister, ik ga me niet verontschuldigen voor Nederlandse misdaden in het verre koloniale verleden: alle direct betrokkenen zijn dood. Ik ga me ook niet verontschuldigen voor mijn zelf bevochten welvaart door me te onderwerpen aan een bewustwordingscursus ‘wit privilege’ en ik weiger musea via ‘dekolonisatie’ om te laten vormen tot safe spaces voor intersectionelen.”

“Maar ik erken wel dat de ongelijkheid in de wereld voor een belangrijk deel veroorzaakt is door het koloniale verleden, dat Europa nog altijd op grote schaal de rest van de wereld uitbuit, van de textielonderwerelden in Azië tot de helse kobaltmijnen in Afrika.”

“En ik erken dat het begrijpelijk is dat mensen de hel van daar willen verruilen voor het paradijs van hier. Ik stel ook vast, dat dat helaas niet kan, anders blijft er van dit paradijs weinig meer over.”

“Maar ik vind ook dat we een verantwoordelijkheid tegenover de rest van de planeet hebben om te helpen de hel daar ter plekke wat paradijselijker te maken. En dat we vooral niet in de illusie moeten leven dat we ermee wegkomen als we dat niet doen. Je kunt muren bouwen, maar denk je werkelijk dat je met muren mensen tegen kunt houden die bereid zijn de enorme muur van water genaamd Middellandse Zee te trotseren?”

Wilde fantasie

Die politicus, ach, hij of zij zal wel altijd een wilde fantasie van mij blijven. Tenzij ze daar in Denemarken hun plannen weten waar te maken. Je moet altijd blijven hopen.

Schrijver Jamal Ouariachi vervangt deze zomer samen met Marianne Zwagerman columnisten Sylvain Ephimenco en Stevo Akkerman. Lees hier eerdere columns van Ouariachi terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden