ColumnAbdelkader Benali

Lichtgetinte jongens, verdwaald in een witte wereld, op zoek naar een doelpunt

Hoe verder ik lees in het boek ‘Marokkaanse trots, smaakmakers in de eredivsie’, ­geschreven door Thomas Rijsman en Nordin Ghouddani, hoe meer de onrust bezit van me neemt. Ik ben bang dat dit boek, ondanks de goede bedoelingen, alle vooroordelen zal ­bevestigen die er bestaan rond Marokkaanse jongens. Terwijl dat nooit de bedoeling kan zijn geweest van de auteurs, die meer dan twintig voetballers en voetbalmakelaars interviewden over hun Marokkaanse identiteit.

Voor de voetballers blijkt het geloof belangrijk. Niet alleen wordt er gebeden voor aanvang van de wedstrijd, wanneer ze succesvol zijn, heeft Allah daar een grote, zo niet beslissende rol in. Wanneer hun carrière van de rails loopt, zit de hogere hand daar ook achter. Er is een voetballer die om religieuze redenen speelt in een maillot, ook in de zomer. Hij valt zelfs op in het door het ­wahabisme geregeerde Saudi-Arabië, waar hij gaat spelen na zijn voetballoopbaan in Nederland. Whatsappen met een meisje doet hij alleen als de vader of broer met haar meeleest.

Dan is er het thema van Marokkaanse voetballers en geld, of de drang om het verdiende geld er zo snel mogelijk doorheen te jagen. Het materialisme staat in scherp contrast tot de net genoemde spiritualiteit.

De Marokkaanse George Best

Het interview met een voetballer die ik altijd heb ­bewonderd, levert een aardig inkijkje op in de hysterische koehandel die de transfermarkt is. Oud-Oranjespeler Khalid Boulahrouz, bijgenaamd de Kannibaal, vertelt tot in detail hoe de gesprekken verlopen tussen hem, zijn zaakwaarnemer en de Duitse club HSV. In een luttele uren gaat hij van nog geen tweeduizend euro per maand bij het Waalwijkse RKC naar honderdduizenden euro’s per jaar. Dat is het basisinkomen. Het eerste voorstel van HSV – voor Boulahrouz al een ongelooflijk ­bedrag – wordt schaamteloos van tafel geveegd. In het contract wordt ook meegenomen dat Boula er per verdiend competitiepunt nog 7500 euro bij krijgt. Al snel heeft Boulahrouz zijn Bentley gekocht. Hopelijk maakt corona hier een einde aan.

Wie veel geld verbrast, zal er ook wel een losbandige levensstijl op nahouden – dat kan bijna niet anders als het gaat om jonge mannen barstend van de hormonen en met een instagramaccount dat van de ene op de ­andere dag vol in de schijnwerpers staat. Maar dit onderwerp blijft onaangeroerd. Komt dat niet voor? Die suggestie moet ik met een korreltje zout nemen, want uit de gesprekken die ik zelf voerde met Marokkaanse ex-voetballers kreeg ik de indruk dat vertier en vrouwen een belangrijk onderdeel uitmaken van de vrije tijd.

Ik hoopte toch dat tenminste een van de voetballers zou toegeven dat het mislukken van zijn carrière niet kwam door blessures en incompetente trainers, maar door ladderzatte avonden en losbandigheid. Wanneer staat de Marokkaanse George Best op?

De enige vrouwelijke voetballer

Het boek raakt me het meest door de groep die er nauwelijks in voorkomt: de ouders van de voetballers. Sommige voetballers verloren al op jonge leeftijd hun vader. Op bijna magische wijze lijken de jongens hun weg van de straat naar het veld te vinden, niemand die ze brengt, koestert of opvangt. De voetballers verwijzen vaak naar autochtone Nederlanders als belangrijke steunpilaren. Lichtgetinte jongens, verdwaald in een witte wereld, op zoek naar een doelpunt.

Het mooiste verhaal vind ik dat van Ilham Abali, de enige vrouwelijke voetballer in het boek. Als moslima betreedt ze nieuw terrein. Ze vecht niet alleen voor zichzelf, maar ook voor al die andere moslima’s die dolgraag willen voetballen, maar worden tegengehouden door hun vader, broers of neven.

Abdelkader Benali (1975) is schrijver. In 1996 debuteerde hij met ‘Bruiloft aan zee’, in 2003 won hij de Libris Literatuur Prijs voor zijn roman ‘De langverwachte’. Om de week schenk schrijft hij voor Trouw een column. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden