OpinieBrief van de hoofdredactie

Lezers houden ons scherp, dus blijf ons schrijven

null Beeld
Beeld
Cees van der Laan

De band tussen lezers en krant kan hecht zijn, en kan persoonlijker worden als er per brief, mail of telefoon over en weer wordt gediscussieerd over onderwerpen die in de krant staan. Je kent elkaar niet echt, maar er is wel een soort van relatie. In dit perspectief werd ik ­gisterochtend getroffen door het overlijdensbericht van dr. G.W. Noomen. Docent, hoogleraar en bestuurder van de Vrije Universiteit in Amsterdam, zo was in de advertentie te lezen. Negen jaar lang was hij voorzitter van het college van bestuur van de VU.

Tientallen zo niet honderden mails

Zo kende ik dr. G.W. Noomen niet, de wetenschapper, ik kende wel dezelfde persoon als Wim Noomen, die mij voor het laatst afgelopen 23 maart verontwaardigd mailde over patriarch Kirill die zijn zegen had gegeven aan de oorlog in Oekraïne en geestelijk steunpilaar is van president Poetin. Ik bladerde verder terug in mijn mails en daar zaten tot tenminste 2017, maar misschien ook wel eerder, mails van Wim Noomen, die zich liet kennen als een betrokken en gepassioneerd lezer. Soms ook om zijn teleurstelling te uiten als een ingezonden brief van hem niet was geplaatst. De laatste van 23 maart ondertekende hij als volgt: ‘Met de verzuchting “een eenvoudig gelovige en betrokken wereldburger moet toch wat?” groet ik u, met hoogachting.’ Als je dan zijn overlijden vermeld ziet in de krant, stemt dat verdrietig en weemoedig.

Dat gold ook voor lezer Wim Boelens, met wie ik heel wat te stellen heb gehad. Tot mijn schrik stond zijn overlijden in de krant van 28 april. Vlak daarvoor, op 11 april, had ik voor het laatst contact met hem toen hij mij een link stuurde naar een artikel van Maurice de Hond voor wie Wim Boelens groot respect had. Van hem bezit ik tientallen, zo niet honderden mails die naar mij toe gestuurd werden vanaf het begin van de corona­crisis in maart 2020. Overigens niet naar mij alleen. Hij was een begrip binnen de verslaggevers van het coronateam.

Boelens was geen wappie, hij vond wel dat we als krant te weinig aandacht besteedden aan het verspreiden van het coronavirus via onze aerosolen – weet u het nog, die kleine en grote aerosolen? Maurice de Hond meende dat dit de hoofdoorzaak van de verspreiding van het virus was en kwam er veelvuldig mee op televisie. Wim Boelens vond dat we De Hond moesten interviewen of als columnist aannemen, liefst dagelijks. Die had het volgens Boelens veel beter begrepen dan het RIVM, het OMT én de krant.

Zijn laatste mail schreef hij met een knipoog

Boelens werd bozer en bozer dat we zijns inziens weinig met zijn adviezen deden. Op een gegeven moment schreef ik hem dat hij nog maar één keer per week een mail naar mij mocht sturen. Toen zegde hij zijn abonnement op, schreef hij. Dat deed hij overigens niet.

Voor zijn vasthoudendheid kreeg ik in de loop van de tijd waardering. Ik belde hem ook weleens. En hij kreeg het voor elkaar dat ik instemde met een ontmoeting met Maurice de Hond in het Amsterdamse café Scheltema, door hem georganiseerd en betaald.

In zijn laatste mail schreef hij met een knipoog: ‘Ik wens u in deze barre tijd veel succes toe met het maken van de krant. U heeft in ieder geval de laatste tijd niets meer van mij gehoord…..’

Beide lezers ga ik missen. Ze hielden ons scherp. Dus blijf ons schrijven.

Trouw-hoofdredacteur Cees van der Laan schrijft wekelijks over de discussies op de redactie en de keuzes van de krant.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden