Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Laten we zuinig zijn op het Nederlands. En trots

Opinie

Naema Tahir

Naema Tahir © Maartje Geels
Column

Op 29 maart stond er een oproep aan de Tweede Kamer in de Volkskrant, die door velen was ondertekend, waarin de minister werd gesmeekt het Nederlands als voertaal aan de Nederlandse universiteiten te redden. Ik heb die oproep ook ondertekend.

In de eerste plaats omdat ik voorzie dat we door van Engels de voertaal te maken op de Nederlandse universiteit een elite kweken die noch het Nederlands volledig noch het Engels volledig beheerst. Twee talen goed, laat staan perfect spreken, is namelijk maar voor weinigen weggelegd. Ik weet dat als migrantenkind als geen ander. Ik ben begonnen met Punjabi en Engels. Daar kwam het Arabisch bij. Daarna het Nederlands en het Urdu. Indrukwekkend zult u zeggen. Misschien.

Lees verder na de advertentie

Maar het gevolg is dat ik geen enkele taal echt foutloos en echt vloeiend spreek. Ook in het Nederlands maak ik, zoals u weet, na dertig jaar nog altijd veel fouten en voel ik me dikwijls een stuntel, als ik weer eens een uitdrukking verkeerd gebruik of er twee door elkaar haal. Mijn Engelse uitspraak is perfect, al zeg ik het zelf, maar mijn woordenschat kan beter, vooral in het literaire schrijven. Urdu spreek ik vrij goed, maar als ik het moet lezen en schrijven moet het uit mijn tenen komen. Arabisch kan ik lezen, maar ik weet niet wat de woorden betekenen.

Laten we zuinig zijn op het Nederlands. En trots.

Voor Nederlandse studenten die Engelstalige vakken moeten volgen op Nederlandse universiteiten, is het ongeveer hetzelfde. (Ik heb het dus niet over honours colleges in Nederland die volledig Engelstalig zijn, en waar ook op de campus de voertaal Engels is). Ik heb het over Nederlandse studenten op Nederlandse universiteiten. Vakken in het Engels moeten volgen, tast wel hun gemak in het gebruik van hun moedertaal aan.

Want laten we wel wezen, de Nederlandse universiteiten leiden voor het overgrote deel mensen op die in Nederland gaan werken, met mensen die allemaal Nederlands spreken. Waarom zou je al die studenten verplichten in een taal te schrijven en spreken die ze doorgaans maar deels beheersen? En die trouwens ook de docenten niet helemaal tot in de finesses beheersen. Dat Dinglish is op zichzelf best geinig. Heb eens gehoord over een docent die zei: ‘Don’t let them eat the cheese off your bread’. Maar wat ernstiger is, is dat het ook het niveau van de discussie en dus van het inzicht dat de studenten verwerven, omlaag haalt. We denken immers in taal. Als we een taal niet tot in de finesse beheersen, maar slechts krakkemikkig en oppervlakkig, wordt ook ons spreken en denken krakkemikkig en oppervlakkig.

Mijn voornaamste reden om te ondertekenen is deze. De filosoof Heidegger heeft ooit gezegd dat ‘de taal het huis is van het Zijn’. Dat is schitterend gezegd. Je taal is niet zozeer of niet alleen een instrument, maar een thuis. Een plek waar je je op je gemak voelt en je op vanzelfsprekende wijze kunt verstaan met anderen. Wie, zoals ik, uit eigen ervaring weet en iedere dag aan den lijve voelt wat het betekent om die vanzelfsprekendheid niet te hebben, beseft hoe belangrijk dit is.

Laten we zuinig zijn op het Nederlands. En trots.

Naema Tahir is jurist en schrijver. Voor Trouw schrijft ze om de week een column. Haar andere columns vindt u hier. 

Lees ook:

Schrap ‘het’ uit onze taal, dat is goed voor de integratie

“Tegenwoordig corrigeert mijn zesjarige dochter mijn Nederlands”, schreef columniste Naema Tahir eerder. “Ze verbetert vooral mijn lidwoorden.”

Deel dit artikel

Laten we zuinig zijn op het Nederlands. En trots.