null Beeld

CommentaarKlimaat

Laat maar komen, die stevige CO2-taks

Redactie Trouw

Overstromingen in Europa en Azië, bosbranden in Noord-Amerika en een Siberische toendra die in de fik staat. Aan somber klimaatnieuws geen gebrek deze zomer, ook dankzij het VN-klimaatpanel IPCC, dat vier scenario’s schetste. Daarbij valt wel iets te kiezen: als de uitstoot van broeikasgassen snel minder wordt, blijft de aarde beter bewoonbaar.

Economen zien het belasten van CO2-uitstoot al jarenlang als sleutel daartoe. Voor iedere ton uitgestoten broeikasgas moet betaald worden. Zoiets prikkelt grote vervuilers – lees: het bedrijfsleven – om alternatieven te zoeken voor fossiele brandstoffen. Al voordat de wereldleiders in 2015 in Parijs hun afspraken maakten over het VN-klimaatbeleid, spraken prestigieuze instituten als het IMF en de Wereldbank zich voor zo’n aanpak uit.

Gezien zijn belang heeft het bedrijfsleven altijd op de rem gestaan bij de invoer van zo’n taks, zeker als die enige omvang zou krijgen, zo leerden bijvoorbeeld de onderhandelingen over het Klimaatakkoord drie jaar geleden. Nu eurocommissaris Frans Timmermans een stevige CO2-belasting tot pijler heeft gemaakt van zijn Green Deal, lijkt brede invoer echter onafwendbaar. Ook nu staat het bedrijfsleven weer op de rem en wordt geschermd met vertrek naar elders. Daarom is het prima dat De Nederlandsche Bank, toch niet bepaald een links instituut dat zijn oren laat hangen naar modieuze nieuwlichterij, een studie naar de hoogte van de CO2-taks deed.

Effect heffing op bedrijfsleven verwaarloosbaar

De uitkomst is een steun in de rug voor Frans Timmermans: zelfs een heffing van 50 euro per ton CO2 heeft een verwaarloosbaar effect op de toekomst van het Europees bedrijfsleven. De ondergang van ondernemingen is echt niet nakend, ook omdat Timmermans’ plannen voorzien in een grensbelasting voor vervuilende producten van elders – staal, stroom, kunstmest, cement. Alleen Oost-Europa, dat nog veel steenkool gebruikt, krijgt economische klappen, maar met steun van Brussel kan ook Oost-Europa omschakelen. Het Nederlands bedrijfsleven heeft weinig tot niets te vrezen, wat toch belangrijk nieuws is voor de Haagse onderhandelaars voor een nieuw kabinet.

Blijft de vraag hoe de rest van de wereld reageert op extra belasting aan de Europese grens. Is dit belemmering van de vrijhandel? Dat hoeft natuurlijk niet zo te zijn. Zo’n grensbelasting kan de concurrentie elders op de wereld juist prikkelen om haar productie ook te vergroenen. Uiteindelijk is Europa een enorme, niet te missen en kapitaalkrachtige afzetmarkt. Bovendien is het tijd de feiten onder ogen te zien: vrijhandel leidde er wereldwijd toe dat de werkelijke kosten, bijvoorbeeld milieuschade, nooit zijn verdisconteerd in de producten die wereldwijd zijn verkocht. Daar moet maar eens een einde aan komen, dat is ook in het belang van de toekomst van de aarde.

Het commentaar is de mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden