Laat kinderen toch weer zingen

Beeld anp

Het is mooi dat de overheid nu weer oog en oor krijgt voor het belang van muziekonderwijs, schrijft Lida van den Broek-Mater, lezeres te Ridderkerk.

Wat ben ik blij met het artikel 'Is een virtuoos te kweken?'. Ik ben van 1933. Zingen deed je in de kerk en op school. Moeder leerde me al jong liedjes als 'Klokje klinkt' en natuurlijk zongen we het avondgebedje 'Ik ga slapen, ik ben moe'.

Omdat er op de christelijke kleuterschool geen plaats was, ging ik naar de Montessorischool, schuin tegenover ons huis. En daar werd de basis gelegd voor mijn muzikale ontwikkeling. Daar hadden we de 'bellen' en de 'toetsen'. De bellen: een soort fietsbellen op een stokje, gestemd van c' tot c''. "Ik zing met de bellen mee, en de hoogste toon heet c. Daarom zing ik zacht en vlug naar de lage c terug." En er waren de toetsen, een soort klankstaven, als een xylofoon. Mijn ouders zagen kennelijk het plezier dat ik daaraan beleefde en ik kreeg op mijn vijfde verjaardag een xylofoontje. Toen ik 8 werd, kreeg ik een blokfluit, een wit fluitje met een rood mondstuk, van bakeliet. Er zat precies een octaaf op, dus ik kon er al snel van alles op spelen.

Wat veel christelijke gezinnen op zondagavond deden, zingen bij het orgel, deden wij bij de blokfluit.

Zingen

Toen ik 9 was, midden in de oorlog, mocht ik naar de Volksmuziekschool van Willem Gehrels. Daar heb ik heel veel geleerd, van handzingen tot kerktoonladders. Muziek luisteren was er niet bij, geen grammofoon, nee, zingen! Ook op school, in de vijfde klas, stonden driestemmige liedjes op het bord, in cijfernoten, en daar heb ik mijn leven lang plezier van gehad. Aan het eind van de zesde klas zongen en speelden we een operette, die twee onderwijzers zelf hadden gemaakt.

Op de hbs, vlak na de oorlog, werd niets aan muziek gedaan, maar op de kweekschool natuurlijk wel. Daar leerden we ook van blad zingen, maar daar werd ook wel duidelijk dat niet iedere onderwijzer een goede zangleraar is.

Hoe het geleidelijk aan zo geworden is dat er op heel veel scholen bijna niet meer gezongen wordt, is me eigenlijk ontgaan. In de jaren zeventig was ik muziekjuf op de lagere school en had ik een kinderkoor, maar toen kwam er al de klad in.

Hoe zou mijn muzikale ontwikkeling geweest zijn zonder die aandacht op jonge leeftijd? Ik ben mijn ouders heel dankbaar voor de kansen die ik kreeg. Mooi dat de overheid nu weer oog en oor krijgt voor het belang van muziekonderwijs. Laten we hopen dat in de toekomst de kinderen weer gaan zingen.

Lees ook: Is een virtuoos te kweken?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden