CoronadagboekBrussel

Koning Auto gaat in Brussel in quarantaine

Ik moet een paar keer met de ogen knipperen als ik het bericht lees. Het hele centrum van Brussel wordt omgevormd tot ‘woonerf’. Voetgangers krijgen er voorrang, fietsen wordt aangemoedigd en auto’s mogen er niet harder dan twintig kilometer per uur. 

Wat allerhande actiegroepen in de Belgische hoofdstad niet voor elkaar krijgen, kan nu opeens toch: Koning Auto in quarantaine. De minachting voor voetgangers en fietsers is een permanente ergernis sinds onze verhuizing naar hier vier jaar geleden. Er zijn weinig dingen die me zo woest maken als de stroom berichten over doodgereden voetgangers en de semi-verontschuldigende opgestoken hand van chauffeurs die vinden dat ze nog wel even voor je langs kunnen scheuren wanneer je oversteekt op het zebrapad. Met kind of kinderwagen. In een 30-kilometerzone.

Fietsen is zo mogelijk nog gevaarlijker. Toen een onoplettende chauffeur eens zijn portier open gooide en mijn man op het nippertje kon voorkomen dat onze dochter uit het voorstoeltje werd gelanceerd, was het eerste wat die – weliswaar geschrokken – vrouw riep: “Dat is gevaarlijk hè meneer, fietsen”.  Alsof het onze schuld was dat zij zonder in haar spiegel te kijken het portier opende. Zelfs fietsliefhebbers verklaren ons voor gek dat wij hier met onze kinderen fietsen. Vrienden verbieden zelfs hun tienerdochters op de fiets naar toneel- of muziekles te gaan.

Zeker, Brussel komt van ver. Tot 2012 liep er een vierbaansweg dwars door het centrum van de stad. Stel je voor: vier rijen auto’s die dag in dag uit langs het Paleis op de Dam trekken. De Anspachlaan is nu zelfs zo goed als autovrij en rond het centrum liggen steeds meer afgescheiden fietspaden.

En nu wordt het centrum dus een woonerf. Tijdelijk, dan toch. De bedoeling is dat wandelende en fietsende Brusselaars gemakkelijk anderhalve meter afstand van elkaar kunnen houden als de lockdown begin mei misschien wordt versoepeld, aldus verkeerswethouder Bart Dhondt. Dat zou anders op veel plaatsen inderdaad behoorlijk ingewikkeld worden. Ik vraag me zelfs af of er in deze stad fietspaden zijn van anderhalve meter breed. 

De bedoeling is dat de juiste verkeersborden eind deze maand op hun plek staan en blijven voor de duur van de coronacrisis. Ik zou bijna hopen dat die nog even duurt.

Met haar gezin woont Marijke de Vries in Brussel. Ze houdt voor Trouw een dagboek bij van de lockdown in haar stad.

Lees ook:

Coronadagboek: Eindelijk weer een beetje buitenspelen

Met een ongekende opgewektheid stap ik uit bed voor een nieuwe week in de Belgische corona-lockdown. Niet vanwege onze trouwdag (oké, ook), maar vooral om onze lockdown-activiteit van de dag.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden