Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Kijken boeren met oogkleppen op naar hun toekomst?

Opinie

Monic Slingerland

Monic Slingerland. © Leo Lanser
De vraag van Monic

Hou er toch mee op, boeren in Nederland. Jullie bevuilen lucht, grond en water met je bedrijven, jullie verdienen maar weinig ondanks dat jullie je een slag in de rondte werken en steeds grotere stallen bouwen. 

De regels dwingen jullie in januari naar links en in mei weer naar rechts, en ondertussen krijgen jullie van alles de schuld. Geen wonder dat velen van jullie somber zijn. Hou er toch mee op. Ga naar Canada of naar Australië. Daar is meer ruimte. Nederland is te klein, te vol en kent te veel regels.

Lees verder na de advertentie

Dat zou je kunnen concluderen na het Trouw-onderzoek naar de Staat van de Boer. De romantiek van het platteland is ver te zoeken in de antwoorden van de 2200 boeren die de vragenlijst invulden. Ze schetsen wel een ander beeld dan dat van een bestaan dicht bij de natuur. Ze zijn het er grotendeels met elkaar over eens dat er sprake is van een crisis in de landbouw en ook vinden ze dat ze erg hard moeten werken zonder erg veel waardering te krijgen. Maar, en dat is misschien tekenend voor de mentaliteit van de boeren, in meerderheid geloven ze wel in een toekomst voor boeren in Nederland. Al is het een kleine meerderheid, van 58 procent. We hebben het dus niet alleen over harde werkers, maar ook over doorzetters. En zeker opmerkelijk is dat boeren in Nederland hun bedrijf graag willen verduurzamen. Daarmee laten ze zien dat ze echt niet die keiharde op winst beluste dierenuitbuiters zijn waarvoor ze weleens worden uitgemaakt.

Ik geloof er graag in, maar ik kom uit een familie van melkveehouders

Uit de verhalen die de boeren aan Trouw vertelden, blijkt ook dat ze met veel liefde voor hun dieren of hun grond proberen om het bedrijf voort te zetten, ondanks een woud aan vaak tegenstrijdige regels van zowel de Nederlandse overheid als van de Europese Unie. En ondanks dat de wereldmarkt deels de prijs bepaalt en dus hun inkomen. Maar niet iedere boer zit te springen om de boerderij op een ‘Ot en Sien-achtige’ manier in te richten met een kaaswinkel en een kalverknuffelweide.

En toch ziet de boer zelf toekomst. Je kunt dat afdoen als pathologisch optimisme of als oogkleppen-eigenwijzigheid. Maar we moeten er toch niet aan denken om van de landbouwgrond in Nederland massaal zonnepanelenweiden te maken en al ons voedsel voortaan in te voeren? Zelf zeggen boeren dat ze liever produceren voor hun eigen omgeving dan voor het buitenland, zoals nu veelal het geval is, en liever kleinschaliger en met respect voor en behoud van de natuurwaarden dan almaar groter met bijbehorende belasting voor het milieu.

Daarmee schetsen ze een koerswijziging die perspectief biedt. Een toekomst voor de boer, met kleinere bedrijven, in samenwerking met natuurorganisaties, waarbij minder transport nodig is van diervoer, mest en ook de weg naar de supermarkt korter is.

Ik geloof er graag in, maar ik ben bevooroordeeld want ik kom uit een familie van melkveehouders.

Wat vindt u: zijn boeren te optimistisch over hun eigen toekomst? Of gelooft u er ook in?

Monic Slingerland is chef opinie van Trouw. Elk weekend stelt ze een vraag aan de lezers, op dinsdag verschijnt een selectie van de antwoorden.

Stuur uw reactie van circa 150 woorden uiterlijk dinsdag 12 uur naar lezers@trouw.nl, voorzien van naam en adres. Een keuze uit de antwoorden verschijnt woensdag.

Lees ook:

Deze bloggende boerin probeert collega's uit hun 'bubbel' te trekken

Als de agrarische sector wil hervormen, moeten de boeren uit hun 'eigen bubbel' stappen, vindt Heleen Lansink. Als bloggende boerin doet ze alvast een poging.

Boer Erik zou iedereen een burn-out willen aanraden

Na de zelfdoding van zijn zakenpartner kreeg boer Erik Jansen twee keer een burn-out. Het was een moeilijke periode, maar hij kan het iedereen aanraden: "Het is een echte reset".

De staat van de boer: zo gaat het anno 2018 met de Nederlandse agrariër

Fipronil-eieren, het melkquotum, bijengif, mestfraude; het agrarisch bedrijf haalt de afgelopen jaren met grote regelmaat de kolommen van de krant, en vaak in negatieve zin. In de debatten die daarop volgen wordt vooral over de boer gesproken, niet mét hem. Volgens Trouw is het tijd die boer eens op te zoeken. Hoe gaat het anno 2018 met hen?

En lees alle stukken die de afgelopen dagen verschenen over de staat van de boer terug in dit dossier.

Deel dit artikel

Ik geloof er graag in, maar ik kom uit een familie van melkveehouders