Opinie

Keurmerk voor taalscholen werkt averechts voor inburgeraars

Taalles in Den Haag. Beeld ANP

Commerciële taalscholen willen geen keurmerk en mogen inburgeraars daarom niet helpen. Bart Keuzenkamp, oprichter van Dutch Courses Amsterdam, zou dat graag anders zien. ‘Klassen vol met alleen maar Syriërs en Afghanen, dat is voor niemand goed.’

Tientallen taalscholen plegen fraude bij het inburgeringsexamen (Trouw, 18 december). Het gaat hier om taalscholen met een zogenoemd ‘Blik op Werk’-keurmerk. Eigenlijk is het geen nieuws: iedereen in het veld weet dit namelijk al jaren. Men heeft alleen te veel fatsoen om een concurrent te verlinken. Wat maakt het ook uit? Een commerciële taalschool heeft dat keurmerk niet nodig. We richten ons als commerciële partij op de commerciële markt van Engelse en Italiaanse studenten die Nederlands willen ­leren. Hier zijn reviews en sterren van Google meer waard dan een keurmerk.

Voor inburgeraars is het echter wel ­degelijk belangrijk te weten of een school een keurmerk heeft. Alleen daar mogen ze Nederlandse les volgen, willen zij aanspraak kunnen maken op hun inburgeringsbudget à tienduizend euro. Toch zullen wij nooit zo’n keurmerk aanvragen, en met ons vele collega’s. Het is een slechte investering. Het kost duizenden euro’s.

Geen kwaliteit

Alleen al de keurmerkhandleiding downloaden om überhaupt te kijken aan welke regels je officieel moet voldoen, kost 199 euro, en daarnaast brengt het onnodig veel regels met zich mee. Tot slot is de waarde nihil, omdat het geen kwaliteit waarborgt, aangezien de controle minimaal is.

Sinds kort worden scholen meer gecontroleerd. Prima, maar hoe is het mogelijk dat er bij bijna 30 procent van de scholen met keurmerk sprake is van (vermoede) fraude? Dan is er ook iets structureel fout gegaan bij het verstrekken van dit keurmerk aan deze frauderende scholen, lijkt me.

Dit keurmerk wordt toegekend door de stichting Blik op Werk. Naar de oorzaak van de gebrekkige controle blijft het gissen. Is het misschien geldgebrek? Maar toezicht houden hebben ze niet goed gedaan, noch de uitgifte van keurmerken, noch de controle erop. Dit zou tot vragen moeten leiden, maar niets is minder waar. Op dit moment is minister Koolmees van sociale zaken en werkgelegenheid in gesprek met verschillende partijen uit het veld. Met elkaar wordt er nieuw beleid gemaakt. Een van deze stakeholders is, verbazingwekkend genoeg, de stichting Blik op Werk. Dat zij een plek aan de tafel hebben is onbegrijpelijk. De beklaagdenbank zou een betere plaats zijn.

Minister Koolmees ziet in het nieuwe inburgeringsbeleid een belangrijke rol weggelegd voor de gemeenten. Zij moeten “middels de inkoop van taalcursussen invloed uit kunnen oefenen op het taalaanbod”. Het klinkt mooi en ik hoop oprecht dat het lukt. Maar mochten gemeentes weer uitkomen op een Blik op Werk-achtig keurmerk, dan kan je wachten op dezelfde problemen.

Pure tweedeling

Blijft over het onbedoelde bijeffect van een keurmerk: pure tweedeling. Scholen met een keurmerk storten zich uitsluitend op ‘de inburgeraar’. Het gevolg: klassen vol met alleen maar Syriërs en Afghanen. Dat werkt averechts en is voor niemand goed. Hij of zij kan beter in een reguliere taalklas zitten, met Maria uit Argentinië en John uit Groot-Brittannië.

Individuele studenten op basis van niveau en wensen laten instromen in reguliere trajecten van taalscholen zou het meest ideaal zijn. Nu moeten we, en met ons veel andere goede scholen, inburgeraars ‘nee’ verkopen. Hoewel hij om de hoek woont, uit zichzelf hiernaartoe komt en zo in een groep zou kunnen instromen. Maar omdat we geen keurmerk hebben (en het in deze vorm ook expliciet niet ­willen), moeten wij hem helaas weigeren. Voor ons maakt het commercieel gezien niet uit, voor hem immers tien andere cursisten. ‘Helaas, pindakaas’, leren we onze studenten hier. Maar toch blijft het jammer.

Lees ook:

Ombudsman: Overheid maakt inburgeren veel te moeilijk

Het huidige inburgeringsstelsel zit inburgeraars alleen maar in de weg. Het moet onmiddellijk anders, stelt de Nationale Ombudsman.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden