null Beeld

ColumnSylvain Ephimenco

‘Kaas, coke en killers’: welkom in het maffiaparadijs van het onwijs gave Nederland

Dat er zoveel internationale belangstelling bestaat voor het proces van de verdachten van de moord op Peter R. de Vries komt volgens Peter Schouten, advocaat van kroongetuige Nabil B., omdat ‘Nederland in Europa toch wordt gezien als een narcostaat waar de zaken nu uit de hand beginnen te lopen’. En als het gaat om het verspreiden en uitdiepen van deze narcotheorie moet je deze week bij het Duitse weekblad Der Spiegel zijn. Niet minder dan negen pagina’s had het blad nodig om de Dutch connection in kaart te brengen. ‘Dit is een verhaal van een land dat zich vrijwillig overgaf aan drugs’, schrijft Der Spiegel.

Welkom in het maffiaparadijs van het onwijs gave land Nederland dat ‘de drugssupermarkt van Europa’ is geworden (Frank Buckenhofer, chef van de Duitse douanepolitie). Op zijn cover zette het blad het kaasmeisje Frau Antje met tal van attributen die er niet om liegen: een kalasjnikov in de rechterhand, een joint aan de lippen en in de linkerarm een kaas vol kogelgaten met erin verstopt zakjes met cocaïne. Op de achtergrond uitgestrekte tulpenvelden en wat molens. Titel: ‘Kaas, coke en killers’.

Het bleef schuldbewust stil in medialand

Ik had een storm van protest verwacht om die Duitsers, kuiltjesgravers bij uitstek op Zeeuwse stranden en in een ver verleden ook nog notoire fietsendieven, definitief terecht te wijzen. Precies zoals het gebeurde in maart 1994. Maar het bleef nu stil, schuldbewust stil in medialand.

27 jaar geleden had Der Spiegel ook Frau Antje op de cover, nog steeds met joint in de bek, maar ook met een reuze ingedeukt blik Heineken in de armen. Titel: ‘Frau Antje in de overgang’. Toen was de oogst bescheidener met maar zes bladzijden maar wel vol van onderbuikgeluiden en vileine clichés over Nederland. Volgens het blad was de Postzegel aan Zee al een drugsparadijs waar de cohesie was weggevloeid maar ook een welvaartstaat in crisis die door en door vervuild was.

Bovendien telde het land ‘ongeveer tweeduizend euthanasie sterfgevallen per jaar, maar geen veroordeelde arts’, betreurde Erich Wiedemann, auteur van het stuk. Deze man werd in een klap de meest gehate Duitser in Nederland. In deze krant schreef chef van de mediabijlage Ruud Verdonck dat de Duitse journalist een ‘zakje zure zult’ moest hebben hangen in plaats van hersenen. En columniste Willy Wielek had maar als voornaamste boodschap voor Wiedemann: ‘Rotmof, blijf met je rotpoten van ons rotland af’.

Geïrriteerde oosterburen

Men vergat toen alleen dat deze karikaturale opsomming in Der Spiegel op een andere provocatie volgde, maar dan van Nederlandse zijde. Het jaar ervoor had Nederland zijn hoge morele standaard aan de Duitsers willen opleggen, na een racistische aanslag door neonazi’s in het Duitse Solingen. De geïrriteerde oosterburen zagen niet minder dan 1,2 miljoen briefkaarten aus den Niederlanden op hun deurmatten ploffen met als tekst: ‘Ik ben woedend’.

Maar nu is het plotseling stil in de veronderstelde narcostaat Nederland. Conclusie: elkaar de maat nemen onder buren kan altijd, maar aan het einde wint Duitsland.

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden