Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Juist voor een partij als Denk is het verspreiden van eigen nepnieuws lastig uit te leggen

Opinie

Trouw

Farid Azarkan (DENK) tijdens het wekelijkse vragenuur in de Tweede Kamer. © ANP
commentaar

Tussen de politieke partij Denk en journalisten wil het maar niet boteren. Kritische berichten zijn bij Denk al snel nepnieuws. 

Daarom bedient de partij haar achterban het liefst via sociale media, waarbij ze naar hartenlust knip- en plakwerk aan videobeelden presenteert. Beelden waarin vaak Kamerleden van andere partijen worden zwartgemaakt. 

Lees verder na de advertentie

Verheffend is deze manier van opereren zelden, een goede inhoudelijke bijdrage aan het politieke debat is het nooit. Maar eerlijk is eerlijk, sinds de PVV zijn we wel het nodige gewend.

De uitspraak van de rechter is een overwinning van nieuws op nepnieuws

Opmerkelijk genoeg dreigde Denk in de aanloop naar de laatste Tweede Kamerverkiezingen zelf nepnieuws in omloop te brengen. Er was een poster ontworpen met de beeltenis van PVV-leider Geert Wilders en als tekst: ‘Na 15 maart gaan we Nederland zuiveren’. Zo wilde de partij volgens Denk-kopstuk Farid Azarkan ‘een punt maken van Wilders’ extremisme’. Met een soortgelijke banner is ook proefgedraaid op internet, in Duitsland.

Dat weten we allemaal omdat journalisten van BNNVara Azarkan hierover interviewden en het bericht in de wereld brachten. Waarbij ook netjes werd vermeld dat Denk zelf had afgezien van deze campagne, omdat die ‘te ver ging’. Waarschijnlijk speelden ook tactische overwegingen hierbij een rol. Juist voor een partij als Denk, die haar achterban zo graag waarschuwt om niet ‘in nepnieuws te trappen’, is het verspreiden van eigen nepnieuws lastig uit te leggen.

Haat en leugens

Tekenend voor de ruimte die Denk gunt aan écht nieuws, is hoe die partij vervolgens publicaties over de afgelaste campagne trachtte te dwarsbomen. In eerste instantie waarschuwde ze haar achterban via de eigen kanalen om ‘er vooral niet in te trappen’. En dat BNNVara ‘haat en leugens’ wilde verspreiden. Uiteindelijk stapte Denk ook naar de rechter.

Zij eiste dat BNNVara hét sluitende bewijs voor de berichtgeving over de nepcampagne van internet zou halen: een heimelijk gemaakte bandopname van het interview met Azarkan. Veelzeggend was het optreden van de raadsman van Denk. Nee, dit geëiste publicatieverbod heeft niets te maken met censuur, maar alles met grenzen aan de persvrijheid. Persvrijheid wil toch niet zeggen dat alles maar geoorloofd is wat journalisten willen? Die bandopname was onrechtmatig, want Azarkan had er geen toestemming voor verleend.

Terecht oordeelde de rechter anders. Voor het maken van bandopnames hoeven journalisten, anders dan vaak wordt gedacht, sowieso geen toestemming te vragen. Maar, belangrijker, gelet op het journalistiek belang hoeft de omroep de berichtgeving niet te rectificeren. Deze uitspraak is een overwinning van nieuws op nepnieuws – al zal Denk daar wel weer een eigen draai aan geven.

De mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren. Lees hier meer Trouw-commentaren.

Lees ook:
Journalisten mochten gesprek met Denk-Kamerlid wél stiekem opnemen, oordeelt rechtbank
Volgens de politieke partij hadden de journalisten geen toestemming om opnames te maken. Volgens de rechtbank was er een zwaarwegend journalistiek belang dat wel te doen. 

Denk staat in de beste Nederlandse traditie
Is de opkomst van Denk en andere migrantenpartijen goed voor de integratie of juist een bewijs van segregatie, vraagt columnist Hans Goslinga zich af.

Deel dit artikel

De uitspraak van de rechter is een overwinning van nieuws op nepnieuws