Opinie

Juist predikanten namen het op voor homo’s

Gerard ReveBeeld ANP

Hoezo hielden kerkmensen de homo-emancipatie tegen, nooit gehoord van Rein Brussaard en Alje Klamer?, reageert Piet van Die, predikant van De Morgenster in Papendrecht op een column van Bert Keizer.

Wat een armetierig wij-zij-denken van de anders zo wijze Keizer van de korte stukjes. Wij, de kinderen van de jaren zestig, zo zegt hij, zorgden voor de homo-emancipatie, en zij, de dominees en andere kerkmensen, hielden het tegen.

Nooit gehoord van de predikanten Rein Brussaard en Alje Klamer? In 1963 richtten zij De Kringen op: plekken waar homo’s zich veilig konden voelen. Klamer bracht vanaf 1959 ook in zijn werk als radiopastor homoseksualiteit ter sprake. En zij waren niet de enigen.

Afwijking

Nee, dan de filosofen waar Keizer zo gek op is. Laten we zeggen dat daar de homo-emancipatie begonnen is, maar niet heus. Of neem zijn eigen beroepsgroep: de geneeskundigen. In het handboek DSM bleef homoseksualiteit tot 1974 nog beschreven als afwijking. Hoezo ‘wij’?

En dan de popmuziek die Keizer als ­getuige oproept. Ik was (en ben) net als Keizer gek van The Stones, The Beatles et cetera. Gek genoeg om te weten dat het wereldje van de popmuziek in die tijd wel heel erg testosteron-hetero was. Zozeer dat we ons vandaag afvragen of het allemaal wel zo vrouwvriendelijk toeging in die dagen.

En geen homo te bekennen trouwens. Ja, in de jaren zeventig. Maar in Woodstock? Geen vrijend homopaartje ­gezien.

Kerkelijke voorvechters

In de jaren zestig heeft niemand zoveel voor de homo-emancipatie betekend als de katholieke Gerard Reve. Met ­opzet schrijf ik ‘katholieke’. Hoort hij dan bij de ‘wij’ van de kerk? Welnee, in wij-zij-denken liet Reve zich niet vangen. Zoals het thema homoseksualiteit zich niet laat vangen in dat schema.

Natuurlijk weet ik ook wel dat de kerk lang niet altijd een veilige plek was en is voor LHBT’ers. Maar met het verheerlijken van ‘The Sixties’ berijdt Keizer zijn stokpaardje. ‘Kill your darlings, Bert’, zou ik zeggen. De grote maatschappelijke bevrijding begon in de jaren vijftig bij Elvis Presley, Carl Perkins, Jerry Lee Lewis, Johnny Cash, Little Richard – ­allemaal gelovige jongens. Waarvan de laatstgenoemde trouwens homoseksueel is én dominee. Het heeft hem en al die kerkelijke voorvechters van homo-emancipatie veel kritiek opgeleverd – ook uit de samenleving.

Ik ben benieuwd hoeveel pijn zijn standpunt Keizer heeft gekost. Als hij werkelijk begaan is met LHBT’ers, dan zou hij blij moeten zijn dat er nu zoveel dominees het voor hen en zichzelf (!) opnemen. Maar nu offert hij hen op het altaar van zijn misplaatste rancune.

Lees ook:

Homo’s die welkom zijn in de kerk? Het is als drabbig afwaswater

Dat Nashville-gedoe zette mij aan het denken in een heel andere richting, schrijft Bert Keizer in zijn column. ‘Ik voelde enige wrevel bij de woorden van een predikant die twitterde dat homo, trans en hetero allemaal welkom zijn in Gods huis. Ik zal proberen het aan u uit te leggen.’

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden