Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Juist de gewenning aan camera's in winkelpassages of langs wegen is gevaarlijk

Opinie

Trouw

Een bewakingscamera op het station van Hoofddorp. © anp
Commentaar

Dat de burger zich niet meer kan hullen in anonimiteit is bekend. Er zijn tegenwoordig nog maar weinig activiteiten die geen sporen achterlaten. Overal wordt ons gedrag geregistreerd en daar raken we aan gewend, zo vrijgevig springen we om met persoonlijke informatie, zo gemakkelijk delen we online onze ziel en zaligheid. 

Maar juist daarin schuilt het gevaar: wat gebeurt er met die gegevens? Hoe worden ze bewaard? Wie is verantwoordelijk? En: wordt ons gedrag wellicht beïnvloed door kennis gebaseerd op al die data?

Lees verder na de advertentie

Naast internet worden ook in de publieke ruimte steeds gegevens over ons verzameld. Tegenwoordig maken nog maar weinigen zich druk over de zoveelste camera in winkelpassages of langs wegen. Het debat over de zin en onzin daarvan is al lang verstomd.

Juist die gewenning is gevaarlijk. Want zonder slag of stoot is de techniek al weer verder. Zonder enig noemenswaardig debat zijn gemeenten veranderd in ‘slimme steden’, volgehangen met bijvoorbeeld wifi-trackers die 24 uur per etmaal onze bewegingen registeren. Op veel plekken zijn parkeersensoren, geluidmeters of slimme camera’s geïnstalleerd. Allemaal om de stad veiliger en efficiënter te maken. Vaak is dit door het bedrijfsleven geïnitieerd. De burger is daarbij, ongevraagd, bron van gratis persoonsgegevens.

De ‘slimme stad’ kent voordelen. Dankzij parkeersensoren kunnen auto’s sneller naar lege parkeerhavens koersen, verkeersstromen worden beter afgewikkeld. Geluidsensoren kunnen nuttig zijn in uitgaansgebieden.

De burger mag nooit ongevraagd dienen als bron van inkomsten voor het bedrijfsleven

Maar daarmee resteren nog talloze privacy-vragen. Want gebeurt er met al die gegevens? Hoe lang worden ze opgeslagen en door wie? Worden ze verrijkt om ze interessant te maken voor bijvoorbeeld verzekeraars? Kortom, voor commerciële doeleinden ingezet?

Schokkend is dat gemeenten daarop meestal het antwoord schuldig blijven. Ze weten vaak niet eens waar winkeliers wifi-trackers hebben geïnstalleerd. Of ze zwijgen omdat dit is afgesproken met het bedrijfsleven, dat vaak flink investeerde in de ‘slimme stad’, allemaal in de hoop daar veel geld aan te kunnen verdienen.

Dat gemeenten met dit soort geheimhoudingsclausules hebben ingestemd is verontrustend. Juist voor het openbaar bestuur is transparantie een vereiste. Daarnaast mag de burger nooit ongevraagd dienen als bron van inkomsten voor het bedrijfsleven, en hij of zij moet zich in beginsel vrij en onbespied kunnen wanen in de openbare ruimte. En mocht dit niet het geval zijn, dan moet dat worden gemeld.

Kortom, werk aan de winkel voor de Autoriteit Persoonsgegevens. En natuurlijk voor de gemeenten in kwestie. Daar heeft de burger recht op.

De mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Lees ook: 

- Moeten we wel zo blij zijn met de slimme stad?
- Niemand controleert big brother



Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Deel dit artikel

Advertentie
De burger mag nooit ongevraagd dienen als bron van inkomsten voor het bedrijfsleven