null Beeld

ColumnSylvain Ephimenco

Juichen voor Max in ‘het grootste verspillingscircus ter wereld’, ook ik tooide me in chauvinistische lompen

Sylvain Ephimenco

Rond 15.35 uur zondagmiddag sprongen we spontaan van de bank en voor zover nog mogelijk, met een heupoperatie in het verschiet, sloegen we, mevrouw Ephi en ik, aan het stampen. De stampij ging gepaard met oerkreten zoals in prehistorische grotten onze voorouders ook moeten hebben uitgebruld. Toen de adrenaline ietwat gezakt was, gingen de eerste whatsapps vol schuldbesef naar de buren: ‘Sorry voor de herrie maar, Max, u weet wel…’ Enkele minuten later landde op mijn smartphone een video van schoonzoon Robert. Dit was nog erger: beide ouders met hun kinderen in de armen, stonden voor hun tv-scherm een ‘prakdans’ uit te voeren van het soort dat recentelijk de supporterstribune in het Goffert-stadion van NEC deed instorten.

Ik begon me af te vragen of dit soort primaire en bijna dierlijke reacties door een oerinstinct werd bepaald en door andere tv-kijkers ook gedeeld. En zou de door Charles Francis Richter (1900-1985) opgestelde schaal misschien een lichte seismologische activiteit zondag rond die tijd in Nederland hebben waargenomen? Vijf miljoen tv-kijkers die simultaan van de bank springen en stampen, is niet niets. Toen de euforie van deze 58ste ronde van de formule 1- Grand Prix eenmaal was gezakt, kon ik aan een zelfonderzoek niet meer ontsnappen. Hoe kon ik, notoire snelheidhater en allergisch voor motorherrie, in deze bolidearena verzeild zijn geraakt? Had ik soms niet voor het afschaffen van deze vervuilende, saaie en geldverslindende autosport ooit gepleit? Ik dook in mijn archief en viste de sportcolumn eruit die ik 19 jaar geleden voor de NRC scheef. Met steeds meer roder kleurende kaken begon ik over ‘Het grootste verspillingscircus ter wereld’ en ‘het gemotoriseerde autisme’ te lezen. En stuk in gif gedrenkt dat met azijn was aangelengd. Ik las verder hoe ik mijn hedendaagse medestanders ooit had verketterd: ‘Wat bezielt al die toeschouwers die uit vrije wil een paar uur lang hun longen met benzinedampen vullen en hun trommelvliezen maltraiteren?’

Ach, alleen idioten veranderen niet van mening probeerde ik mezelf wijs te maken. En kijk nou hoe diezelfde NRC, gisteren in een hoofdcommentaar, zich in duizenden bochten wrong om de loftrompetten voor Max te mogen bespelen. Ja, formule 1 wordt gezien als ‘elitesport voor miljonairs’, ‘een energieverslindend circus’, ‘dat bovendien slecht is voor de natuur en het milieu’. Maar ja, Max, hè. En de krant plots lyrisch over deze ‘absolute topsport’, ‘wereldwijd bekeken door vele tientallen miljoenen televisiekijkers’ en wat te denken van ‘spectaculaire inhaalmanoeuvres van coureurs die geen angst lijken te kennen’. Joehoe, bende van verlichte hypocrieten die we zijn. Het liefst stiekem badend in het warme water van het wij-gevoel, als meneer de leeuw met zijn gebrul onze fragiele princiepjes wegblaast. Laten we het volmondig erkennen: soms is het wel plezierig, met de ogen van de hele wereld op de Postzegel aan Zee gericht, om zich met chauvinistische lompen te tooien. Zeker als de verslagene in een Duitse Mercedes rijdt!

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees zijn columns hier terug.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden