null Beeld Trouw
Beeld Trouw

ColumnMarijn De Vries

Jongeren verliezen hun interesse in sport in deze tijden

Ik keek dit weekend naar het WK veldrijden. Naar ploeteren door de branding. Naar beuken tegen bijna rechtop staande bruggen omhoog. Naar afzien, naar strijd. En ik kon maar aan één ding denken: hoe ziet dit WK er over pakweg tien jaar uit? Als Mathieu en Wout, Lucinda en Annemarie en zelfs hun opvolgers bij de junioren vergane glorie zijn?

Het gesprek dat ik een paar dagen geleden hoorde in podcast De Grote Plaat had me niet losgelaten. Martijn Berkhout, onder andere scout van jonge wielertalenten, vertelde dat hij vreesde voor de toekomstige generatie wielrenners. Door corona is er al een jaar weinig of geen competitie. In alle sporten. En dat blijft voorlopig ook wel zo. Ik had er tot dit gesprek helemaal niet bij stilgestaan, maar ben je 15, 16, 17 jaar – normaalgesproken de leeftijd waarop jonge talenten komen bovendrijven, dan heb je geen kans jezelf te laten zien. Als je al gemotiveerd blijft. Want als je jong bent, dan is enkel trainen niet genoeg, dan moet er toch echt uitdaging zijn.

Datzelfde hoorde ik van een docent in het middelbaar onderwijs. Hij ziet zijn leerlingen op de webcam wekelijks dikker worden. Tien, vijftien kilo in een halfjaar is geen uitzondering, vertelde hij. En als hij nu de enige was die het zag. Maar alle docenten zien het. Het is groot onderwerp van zorgelijk gesprek. Wat het ook is: eten uit frustratie, of als troost, te veel stilzitten omdat alles stilligt, niet meer dat stukje op de fiets naar school – het is vooral gebrek aan motivatie. Je mag wel sporten, maar alleen buiten. Niet in de sportschool, en juist dat is onder jongeren ontzettend populair. Vrienden, selfies, beetje met gewichten bezig. Sporten is bewegen, maar sporten is voor hen vooral sociaal.

Motivatie om te sporten

Al voor corona was het risico op afhaken in de sport groot als kinderen eenmaal middelbare scholieren werden. Vrienden, feestjes, uitgaan: er is ineens zoveel meer interessants te beleven als je wat ouder bent. Van alle kinderen tussen 4 en 12 jaar in Nederland voldeed in 2019 56% aan de beweegrichtlijnen van de Gezondheidsraad. Van alle jongeren tussen de 12 en 18 was dat nog maar 41%. Deskundigen vragen zich al jaren af hoe je jongeren vast kunt houden, want jongeren die blijven sporten, sporten vaak hun hele leven door.

Jongeren haken in deze tijden, vrees ik en blijkt ook al uit algemene cijfers, nog veel massaler af. Aan de top, én aan de onderkant. Motivatie om te sporten is bij veel mensen al niet intrinsiek. Ook volwassenen vinden het moeilijk om puur uit eigen motivatie in beweging te blijven. Ze missen het sociale, en de competitie, en gaan daarom minder, of helemaal niet meer. Voor jongeren moet, uitzonderingen daargelaten, de motivatie helemaal van buitenaf komen: je vrienden sporten, dus doe jij mee. Of je hebt wedstrijdhonger, als je ontdekt dat je goed bent in wat je doet. Dan wil je meer. Jezelf bewijzen. Groots en meeslepend – ook dat hoort bij tiener zijn.

Ik vrees dus met Martijn Berkhout mee. We verliezen een hele generatie talenten, die bij gebrek aan competitie logischerwijs de interesse in sporten verliest. Maar ik vrees nog veel meer met de docent die ik sprak mee. Juist door de maatregelen om besmettingen en ziekenhuisopnames te voorkomen, kweken we ongezonde jongeren, wat doorwerkt op hun hele leven. De ic-patiënten van de toekomst. Wat een cynische uitkomst van dit alles zou dat zijn.

Journalist en voormalig profwielrenner Marijn de Vries fietst u elke maandag door het sportweekend. Lees hier eerdere columns terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden