OpinieVoltooid leven

Je weet toch niet wat je mist als je dood bent

null Beeld Trouw
Beeld Trouw

Als iemands doodswens veranderlijk is en dus geheel of gedeeltelijk kan verdwijnen, hoe erg is het dan als je ‘te vroeg’ dood zou gaan bij een voltooid-levenwet? Niet heel erg, concludeert Tilburgse lezer Liesbeth Kuijpers.

Onderzoeker Els van Wijngaarden volgde acht jaar lang een groep ouderen die afscheid van het leven wilden nemen (Trouw, 12 juli). ‘Een doodswens kan veranderlijk zijn’ luidde de kop boven het artikel over haar bevindingen.

Ik vind dat er maar relatief weinig mensen waren bij wie die doodswens veranderlijk was. Bij zeven van de 25 ouderen verdween de doodswens geheel of gedeeltelijk. Dat is 28 procent. En 62 procent had dus wél een langdurige en zelfs groeiende doodswens. Bij sommige ouderen werd de doodswens door de jaren heen sterker. Negen ouderen beëindigden uiteindelijk zelf hun leven.

Ik ben 74 en heb al heel lang een doodswens. Qua euthanasie heb ik alles op papier staan en mijn huisarts en de paar mensen die mij nabij zijn, kennen en respecteren mijn ideeën daarover. Ook over het feit dat ik orgaandonor ben. Ik heb dus geregeld wat ik kán regelen, maar euthanasie is geen recht en bovendien voldoe ik (nog) niet aan wettelijke eisen.

Kort na mijn overlijden blijk ik een grote prijs gewonnen te hebben

Als iemands doodswens veranderlijk is en dus geheel of gedeeltelijk kan verdwijnen, hoe erg is het dan als je ‘te vroeg’ dood zou gaan bij een voltooid-levenwet? Stel, ik krijg een hartstilstand (ik draag al vele jaren een niet-reanimatiepenning op mijn lichaam) en word niet gereanimeerd. Het zou voor mij een mooie en welkome dood zijn. Kort na mijn overlijden blijk ik een grote prijs gewonnen te hebben, die allerlei mogelijkheden geboden zou hebben om mijn leven te veraangenamen. Dan zou ik mogelijk dus ‘te vroeg’ zijn gestorven. Ik zou dan mogelijk een stuk prettig leven ‘gemist’ hebben.

So what? Ik zou dood zijn en nooit weten wat ik gemist had. Prima toch? We gaan allemaal dood en wat maakt het uit of het een paar jaar te vroeg is. Dat zal voor mij ook zo zijn als ik ga dementeren. In dat geval heb je (vrijwel alleen) een reële kans om euthanasie te krijgen als je daar ‘te vroeg’ om vraagt.

Martin Bril had een reële (voor mij geruststellende) gedachte: je mist meer dan je meemaakt, zo is het leven. Dat kan ook voor het einde van een leven gelden. Wat fijn dat we een euthanasiewet hebben en dat er een organisatie is die strijdt voor een legale pil van Drion.

Als God liefde is, dan gunt hij mensen vast een humane dood

Voor hen die van mening zijn dat God het leven geeft en dat je dat dus niet zelf mag (laten) beëindigen: niemand zegt dat ú om euthanasie moet vragen. Als de laatste-wil-pil er ooit komt, dan is die er alleen voor de mensen die dat willen.

Ten slotte: als God liefde is, dan gunt hij de mensen die dat willen vast een humane dood, met een mooi afscheid van geliefden en op het moment dat zij daar aan toe zijn.

Lees ook:

Zeven jaar volgde Els van Wijngaarden de doodswens van 25 ouderen. Die kan zeer veranderlijk zijn, blijkt

Alfred stelde zijn doodswens uit, Wieger kreeg juist weer levenszin. Onderzoeker Els van Wijngaarden volgde langdurig een groep ouderen met een doodswens. Haar conclusie: ‘Een punt kan een komma worden’.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden