Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Is het aan Europese landen om de gaten in het tekortschietende Afrikaanse familieweefsel te repareren?

Opinie

Sylvain Ephimenco

Sylvain Ephimenco © Trouw
Column

Een boot vol migranten die niemand meer in zijn haven toelaat, dat riep dit weekeinde ongemakkelijke herinneringen op. Her en der op de sociale netwerken viel de naam Exodus. 

Maar gelukkig zal het lot van Joodse migranten die in 1947 Palestina probeerden te bereiken de huidige passagiers van de Aqua­rius worden bespaard: na de weigering van Italië en Malta zei Spanje bereid te zijn de boot en zijn 629 Afrikaanse migranten in een van zijn havens toe te laten.

Lees verder na de advertentie

In alle berichten over dit incident werd opgemerkt dat zich onder de 629 migranten zeven zwangere vrouwen bevonden, alsmede elf peuters en 123 minderjarigen zonder begeleiding. Vooral dat laatste cijfer lijkt surrealistisch: kinderen van tussen de vijftien en zeventien jaar oud die hun familie en hun thuis verlaten. 

Ik heb me afgevraagd of dit uitzonderlijk is en ook of er vanuit de stammen, dorpen of de familie voor deze jongeren een netwerk was opgezet om ze als brughoofd voor een latere gezinshereniging te laten fungeren. Waarom besloten deze jongeren deze uiterst riskante reis te ondernemen en werd die beslissing onder dwang van hun naasten geforceerd?

Geen uitzondering

Vrij snel kwam ik een berg statistieken tegen die duidelijk aan­geven dat de Aquarius geen uitzondering is. Er blijkt sprake te zijn van een trend en in sommige Europese landen is de laatste jaren het aantal niet-begeleide minderjarigen in elk geval verdubbeld.

Een groot deel van de jongeren is naar Europa vertrokken vanwege problemen thuis

Maar wat kan de beweegredenen zijn voor hun migratie? Daar is weinig onderzoek naar gedaan, behalve misschien door het netwerk Reach dat door ngo’s Acted en Impact wordt gevormd. Vorig jaar publiceerde Reach de uitslagen van zijn onderzoek bestaand uit 720 interviews met jongeren in asielcentra op Sicilië, maar ook in de straten van Rome, Milaan of Ventimiglia. Daaruit blijkt dat 91 procent van die geïsoleerde minderjarigen jongens van zestien en zeventien zijn. 

Familie

Maar wat echt verrassend is, betreft de reden voor hun vertrek naar Europa. Alleen een derde zegt uit economische motieven te hebben gehandeld, terwijl 70 procent zegt door problemen thuis te zijn vertrokken; meestal zonder hun ouders te verwittigen. Ze zijn letterlijk hun familie ontvlucht omdat ‘ze vonden dat ze geen toegang kregen tot hun elementaire rechten als kind’, aldus het rapport. 

Vaak was er sprake van geweld binnen het gezin. Maar het kan ook verwaarlozing zijn naarmate het gezin te groot wordt in een continent waar de demografie explodeert. Maar wat hun in Europa wacht, stemt door hun groeiende aantal niet hoopvol. Velen leven op straat of vallen in handen van mensenhandelaars.

Maar hoe triest ook wil ik de legitieme vraag opwerpen of het aan Europese landen is om de gaten in het tekortschietende Afrikaanse familieweefsel te repareren? Om buitenlandse adolescenten op te vangen die duizenden kilometers zuidwaarts hun familie zijn ontvlucht? Om de lasten van een galoperende Afrikaanse demografie en weggelopen jongeren te dragen?

Sylvain Ephimenco schopt drie keer per week heilige huisjes omver in Trouw. 

Lees ook: De Italiaanse wal keert de Aquarius, maar of het schip koers zet naar Spanje is de vraag

De haven van Valencia is zeker niet de dichtstbijzijnde, maar ze biedt de Aquarius in elk geval wel een veilige plek. De haven is nog een paar dagen extra varen, het is daarom de vraag of het schip daadwerkelijk koers zet naar Spanje.

Deel dit artikel

Een groot deel van de jongeren is naar Europa vertrokken vanwege problemen thuis