null Beeld

De vraag vanMonic Slingerland

Is deze vastenperiode voor u anders dan anders?

We zijn door corona zo beperkt dat inkeer vanzelf komt. De vastentijd is daardoor anders.

De dorpsquiz, waar wij hier thuis ook aan meededen, was zo’n succes dat het dagen duurde voor het organiserend comité de uitslag bekend kon maken. Zo’n enthousiasme om deel te nemen, daar was niet op gerekend. Tijdens een dagelijks ommetje liep ik een mededeelnemer tegen het lijf. Figuurlijk natuurlijk, we hielden flink afstand. Samen stelden we vast dat de behoefte aan ontmoeting groot is. Misschien is die behoefte altijd al groot, maar nu realiseren we ons dit, dankzij de opgelegde beperkingen. Zo leiden die met het blote oog onzichtbare virusbolletjes ons tot zelfonderzoek, dagen ze ons uit om na te gaan wat we missen, wat we belangrijk vinden. Wie we zijn. Groepsdieren, dat vooral. Mensen lijken meer op zwanen, die altijd bij elkaar zitten, dan op reigers, die altijd alleen zijn.

Die vorm van inkeer hoort traditioneel bij de vastentijd, de veertig dagen tussen carnaval en Pasen. Daarvan gaan we nu de laatste week in. Het is alweer de tweede coronavastentijd. Bij vasten hoort dat je afziet van lekkernijen en luxe. Geen vlees, geen snoep, geen alcohol. Seks mag wel. Het moderne vasten kan naar eigen inzicht worden ingevuld. Geen Facebook, geen Netflix. Dat afzien moet leiden tot ingekeerdheid, een besef van wat echt van waarde is. Wie dat beseft, wordt vrijgevig, is de achterliggende gedachte.

Niet afzien maar juist uitdelen

Aan het begin van deze tweede coronavasten stelde Tom Mikkers, Remonstrants predikant met katholieke wortels, voor om deze periode niet af te zien, maar juist uit te delen. Steun de horeca en bestel veel eten, geef jongeren extra aandacht, schreef hij 19 februari in De Wassenaarse Krant, en plaatste dat opFacebook. Ook elders kwamen suggesties in die geest.

Door de coronamaatregelen kan er al zo weinig, dat het bijna overbodig lijkt om jezelf nog meer beperkingen op te leggen. Bezinnen doen we toch wel, met bezoekbeperking, avondklok en geen kans om te shoppen. Zo hebben we dankzij de strijd tegen het virus meer tijd om na te denken. En meer tijd om te bidden. Uitgeverij Adveniat verkocht tot eigen verbazing al 45.000 boeken met gebeden, schreef Stijn Fens (Trouw, 23 maart). In de VS is dat al een trend. Fens citeerde de Amerikaanse jezuïet James Martin, die in een talkshow aan het woord kwam over zijn bidden-voor-beginners boek.

De kerken zijn dicht, en mensen hebben juist nu behoefte hun angst, hun hoop, hun somberheid ergens neer te leggen. “Onze huizen zijn kloosters geworden”, zei Martin. Bid en werk, het oude principe van het kloosterleven, is hoe veel thuiswerkers deze tijd ook als samenvatting van hun leven kunnen zien. Naast extra lekker eten natuurlijk, om het vol te houden. Heel herkenbaar, voor mij.

Is deze vastenperiode voor u anders dan anders?

Reageren?

Stuur uw reactie van circa 150 woorden uiterlijk dinsdag 12 uur naar lezers@trouw.nl, voorzien van naam en adres. Een keuze uit de antwoorden verschijnt woensdag.

Monic Slingerland is chef van de opinieredactie. Elk weekend stelt ze een vraag aan de lezers, op woensdag verschijnt een selectie van de antwoorden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden