Opinie

Is dat spreken over geweld overdreven of nuttig?

Monic Slingerland Beeld Leo Lanser

Een vrouw gaat niet meer met haar vriendinnen naar de film omdat haar man dreigt anders de relatie te verbreken. De een noemt dit 'geven en nemen'. Een ander schaart het onder het kopje 'partnergeweld'. Onder dat kopje valt misschien ook: je vrouw slaan als ze tegen de kinderen geschreeuwd heeft. Of de pinpas afpakken als zij alweer dure schoenen gekocht heeft.

Kenniscentrum Atria wilde weten hoe Nederlanders denken over huiselijk geweld. Samen met de Blijf Groep, belangenorganisatie voor slachtoffers van huiselijk geweld, en marktonderzoeker Motivaction bracht Atria dit in kaart. Het rapport kwam eind deze week uit.

Dat een op de vijf vrouwen weleens fysiek mishandeld is, is oud nieuws. Dat geweld in grote lijnen wordt afgekeurd, ook. Maar opmerkelijk is dat Nederlanders in sommige situaties het wel terecht vinden dat de ene partner met geweld optreedt tegen de andere. Uit zelfverdediging bijvoorbeeld, om de kinderen te beschermen of om ongewenst gedrag af te straffen. Zoals vreemdgaan.

Psychisch

Het geweld kan ook psychisch zijn. Voorbeelden die Atria noemt zijn het uit jaloezie controleren van alle mail, de agenda, de telefoon. Spullen kapotmaken, dreigen de relatie te verbreken of zelfs de kat te doden.

Een kleine waarschuwing: van het lezen van het rapport word je niet erg vrolijk. Niet omdat de blauwe ogen en gebroken armen over de pagina's rollen. Maar omdat het vooral over alledaagse situaties gaat.

Halverwege het vierde hoofdstuk, over de vraag welk gedrag gewelddadig genoemd kan worden, ben ik even gestopt met lezen. Ik ging in gedachten allerlei straten in Nederland af, met gemiddelde huizen waarin gemiddelde gezinnen wonen, met vrouwen en mannen die van elkaar houden of ooit gehouden hebben.

Ik stelde me voor wat er elke avond wel ergens gebeurt. Ruzie, irritaties, en dan loopt de boel uit de hand. Even knallen, stevig schelden, een bord kapot gooien. Paaltjes slaan, om aan te geven dat de ander te ver is gegaan. Dat kan zonder dat er een blauw oog van komt.

Niet zwart-wit

Atria wilde weten waar volgens allerlei Nederlanders de grens ligt tussen gezond ruziemaken en geweld, waarbij er dus een grens overschreden wordt. En ook: wanneer de ondervraagden vinden dat dit geweld misschien begrijpelijk of terecht is, en wanneer niet. Een man die zijn vrouw in elkaar slaat omdat hij dronken is, dat kan niet. Duidelijke zaak. Maar Atria laat juist situaties zien waarbij het niet zo zwart-wit ligt. Een man die een pan naar het hoofd van zijn vrouw gooit als hij in de keuken hoort dat ze al een jaar met de buurman zoent. Begrijpelijk? Toegestaan?

Een vrouw die de dure auto van haar man met glasscherven bekrast als ze merkt dat hij het huishoudgeld gebruikt om er stiekem met zijn vrienden mee naar het voetbalstadion te gaan? Logisch?

Wat vindt u: spreken we te snel van geweld? Of is het goed om deze vormen van huiselijke onveiligheid in kaart te brengen en te benoemen?

Meer vragen van Monic lezen? Bekijk haar volledige dossier

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden