null Beeld

ColumnBabah Tarawally

Integreren is anders dan deugdzaam zijn

Babah Tarawally

Dit is wat me tot een uitzonderlijke migrant maakt: ik rook niet, drink geen alcohol, neem geen drugs en heb geen strafblad. Ik spreek ook goed Nederlands. Ik word hierdoor door autochtoon Nederland gezien als positief ingeburgerde migrant. Met mijn schrijven voor deze krant, sinds anderhalf jaar, is iets aan mijn goede imago veranderd.

In de ontmoeting met autochtone Nederlanders hoor ik dan vaak dat ik anders ben, anders dan de andere migranten, die naar Nederland gekomen zijn om dit land onveilig te maken. De negatief ingeburgerde migranten maken het volgens hen moeilijker voor de normale goede migrant als ik. Dat soort uitspraken noem ik cola-light racisme. De ene kleurling uitpikken als boegbeeld om de rest af te keuren.

Dus integratie als migrant betekent dat je deugt

Dus integratie als migrant betekent dat je deugt, dat je fatsoen meeneemt en dat je Nederlandse normen en waarden hebt of bereid bent je die eigen te maken. Anders moet je terug naar waar je vandaan komt. Dit vind ik niet eerlijk. Is de term integratie niet hetzelfde als het in elkaar opgaan? Als migranten een afspiegeling moeten zijn van de mensen van hun gastland, dan vind ik dat ze meer moeten zijn dan alleen braaf en deugdzaam. Volgens vriend en opiniemaker Alphonse Muambi is integreren naar het voorbeeld van Willem Holleeder ook integreren. Ik ben kritisch op Nederland. Niet omdat mijn land van herkomst beter is, want anders was ik niet gevlucht. Nederland betekent veel voor me. In het buitenland moet ik vaak Nederland verdedigen vanwege het imago van drugs en criminaliteit. Mensen zeggen dat we vaak vloeken, door onze Red Light-vrouw onvriendelijk behandeld worden, dat we gierig en zuinig, direct en brutaal zijn. Tegenover deze generaliserende kijk neem ik het op voor Nederland: “Zo zijn we niet. Jullie hebben een klein deel van de Nederlanders gezien terwijl de meesten fijne mensen zijn. ” Ik meen het ook, want veel Nederlanders bedoelen het vaak goed.

Liever erover praten dan verzwijgen

Sinds een jaar raak ik langzaam van mijn positief ingeburgerde migrantenimago af, en dat komt door deze column. We weten dat we niet alleen kleine zondes hebben, maar daarover schrijven zoals ik doe, staat gelijk aan landverraad. Ik krijg vaak het verwijt dat ik ons goed opgebouwde imago als liberaal en tolerant land schaad. Daardoor zouden minder toeristen en zakenlieden naar ons land komen, wat minder rijkdom betekent. Ik begrijp dat argument, maar ik doe niet mee met het onder het tapijt schuiven van de Nederlandse ongemakken. Liever erover praten dan verzwijgen. Een van de ongemakken waar ik vaak over schrijf is Zwarte Piet. Wat Donald Trump is voor zijn aanhang in de VS lijkt een denkbeeldige Zwarte Piet voor miljoenen Nederlanders. Mij negatief over deze figuur uiten, maakt me voor velen tot een negatief ingeburgerde migrant. We hebben een punt bereikt waarop veel migranten niet zitten te wachten op een autochtoon goed-gedrag-certificaat. Vooral migranten met kleur hebben mij laten inzien dat mijn uitzonderlijke positie als positief ingeburgerde migrant onrecht kan produceren. Daarom: #ikdoenietmeermee.

Zolang onze huidskleur het enige is wat men ziet, het eerste dat het vooroordeel bevestigt en stereotypering, discriminatie en racisme aanwakkert, kan men nooit kleur van inhoud scheiden. Kijken voorbij huidskleur is de enige mogelijkheid om de materie te scheiden van de inhoud.

Babah Tarawally

Babah Tarawally is schrijver, columnist en programmamaker. Voor Trouw schrijft hij om de week over (verborgen) discriminatie en racisme, maar vooral over manieren om elkaar op dit thema te kunnen verstaan. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden