Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

In het gebouw van de Gedachtepolitie verloor Blok zijn geloofwaardigheid

Opinie

Sylvain Ephimenco

Sylvain Ephimenco © Trouw
Column

In het gebouw waar het hoofdkwartier van de Gedachtepolitie was gevestigd, werd de beschuldigde voorgeleid. Hij was een ingetogen, slungelige man die met zijn lange nek en kaal hoofd aan een struisvogel deed denken. Blok was zijn naam. 

Tegenover had zich de gehele top van de Gedachtepolitie verzameld. Blok had in juli van dat jaar beledigende opmerkingen gemaakt ten aanzien van bevriende naties. Maar bovenal had hij een code geschonden door zijn twijfels te uiten over de doctrine van het ministerie van politieke correctheid. Hij had durven beweren dat een samenleving waar het multiculturalisme heerste, geen harmonieuze maatschappij kon voortbrengen. ‘Soort zoekt soort’, was zijn verwerpelijke gedachte. Toch wist hij ook dat zelfs de beste elementen achter het multiculturele concept soms uit buurten waar etnische diversiteit heerste moesten verhuizen, omwille van hun eigen veiligheid en leefbaarheid. Blok werd onmiddellijk door de leden van de Gedachtepolitie aangeklaagd.

Lees verder na de advertentie

Vanzelfsprekend besefte de aangeklaagde dat alleen een zware vorm van zelfkritiek zijn hoofd kon redden. Publiekelijke zelfkritiek, in het Russisch samokritika, was door Stalin in de vorige eeuw uitgevonden. Vervolgens werd diezelfde techniek omgedoopt tot Jiantao, in de jaren zestig door de bloeddorstige Chinese dictator Mao Zedong toegepast. Gedurende twee maanden wentelde Blok zich in een wolk van stof waarin hij naar hartelust keer op keer beet. ‘Sorry, sorry’, werd zijn parool. Het bleek niet voldoende. Op 5 september werd zijn showproces geïnitieerd. De Gedachtepolitie wilde grondig uitzoeken of de excuuswoorden van Blok met zijn diepste gedachten konden worden geaccordeerd. Of hij het meende dus.

Niemand geloofde de excuses van Blok en zeker niet de talrijke mensen die het met hem eens waren geweest

Bij aanvang moest de aangeklaagde eerst de beledigingen van adjudant Kuzu ondergaan, die ook als ambassadeur van Grote Broer Erdogan uit het Oosten optrad. Vervolgens trad hoofdaanklager van de Gedachtepolitie Pechtold op. Hij vroeg Blok om al zijn uitspraken terug te nemen, ook inhoudelijk, en om duidelijk te maken dat hij ze niet meende. Ja, wat stond precies in zijn cortex cerebri, zijn hersenschors waar gedachten vorm kregen?

Toen hij na een hele reeks assistent-aanklagers eindelijk aan het woord mocht komen, verontschuldigde Blok zich voor de zoveelste keer: “Ik heb ongelukkige en onzorgvuldige woorden gebruikt. Dat spijt mij. Ik heb die woorden ook teruggenomen. De woorden die ik terugneem, die meende ik dus ook niet.” 

Niemand geloofde hem en zeker niet de talrijke mensen in het land die het met hem eens waren geweest. Hoofdaanklager Pechtold keek als enige bedrukt. Hij had net van het ministerie van roddel en laster gehoord dat hij binnenkort zelf aangeklaagd dreigde te worden. Door een raadslid uit Meppel werd hij beschuldigd van het aangaan van een ongelijkwaardige relatie die tot ‘misbruik, wangedrag en opportunisme’ had geleid. Blok liep zuchtend het gebouw van de Gedachtepolitie uit: hij had zijn geloofwaardigheid verloren, maar zijn hoofd wel gered.

Drie keer per week schopt Sylvain Ephimenco in Trouw heilige huisjes omver.

Lees ook: Dat Blok ex-kolonie Suriname mislukt vindt, getuigt van wereldvreemdheid

Minister Blok zei dat onze genen ons dwingen om in een eigen ‘overzichtelijke groep’ het geluk en de veiligheid te zoeken. Helaas is de bloedige geschiedenis van de mensheid daar getuige van, schreef Sylvain Ephimenco eerder.

Deel dit artikel

Niemand geloofde de excuses van Blok en zeker niet de talrijke mensen die het met hem eens waren geweest