Brief van de hoofdredactieCees van der Laan

In een week vol emotioneel beladen kwesties laaide het vuur nog verder op

Als het om geloofs­opvattingen gaat, was het een hectische week op het Binnenhof, maar mijn gedachten gingen uit naar de Armeense enclave Nagorno-Karabach, die overrompeld dreigde te worden door Azerbeidzjaanse troepen. Twee jaar geleden liep ik rond in Sjoesja, de vroegere hoofdstad van de regio, voor zowel etnische Armeniërs als Azeri’s cultureel en politiek een belangrijke stad. De grootste kerk, die als munitieopslagplaats diende tijdens de burgeroorlog in de jaren negentig, was in volle glorie hersteld, kleinere orthodoxe kerken en kloosters gerestaureerd.

De twee van oorsprong Perzische moskeeën waren daaren­tegen gestript en deels gesloopt. Maar je kon zien dat ze ooit door hun stijl en kleuren parels waren van Perzische architectuur. En dat zorgde voor gemengde gevoelens. Want de Azeri’s waren gevlucht, gedwongen of vrijwillig, dat is maar hoe je het bekijkt. Hun huizen waren geplunderd, verwoest of er woonden ­Armeense vluchtelingen in.

Dit weekeinde is Sjoesja heroverd door Azerbeidzjaanse troepen en je hoeft niet over grote gaven te beschikken om je te realiseren dat het weer een grote ‘schoonmaak’ te wachten staat.

Ventiel of dempende werking?

Die verhalen in deze krant gingen gelijk op met onze berichtgeving over de Amerikaanse verkiezingen en politieke ruzies over de verklaring die reformatorische scholen ouders lieten ondertekenen en de petitie vanuit moslimgemeenschappen voor een verbod op cartoons van de profeet Mohammed. En we drukten ook verhalen af dat Zwarte Piet dit jaar echt passé is. Zelfs biblio­theken passen hun collecties aan.

Gemeenschappelijke delers in deze emotioneel beladen kwesties zijn botsende opvattingen over religie, identiteit en cultuur. De verkiezingen naderen en verschillen worden in de aanloop daarnaartoe opgepookt. In de leeuwenkuil van de politiek moet dat kunnen, maar onderschat niet het effect op de samen­leving. Is politiek het ventiel van de samenleving of moet ze juist zorgen voor een dempende werking op diezelfde samenleving?

We staken als krant zelf ook een lont in het kruitvat, niet voorzien overigens. Correspondent Gidi Pols maakte een prachtig interview met twee jonge homo’s die op een reformatorische school hadden gezeten. Daarin ging het over de identiteitsverklaring die scholen ouders vragen te ondertekenen. Dit verhaal werd in het weekeinde op de site gezet en verscheen maandag in de krant.

Achterhoedegevecht van de mannenbroeders

Daar werd al op gereageerd, maar het vuurtje laaide pas echt op toen parlementair redacteur Judith Harmsen het debat met minister Arie Slob bijwoonde en zijn reactie op die verklaring optekende. Dit verhaal ging maandag online en vervolgens viraal, zoals dat heet. In de dinsdagkrant verscheen het met de kop ‘Slob: scholen mogen homoseksualiteit afkeuren’. Iedereen viel over hem heen, een dag later trok hij zijn uitspraak in. Vrijdag publiceerden we een interview van Marije van Beek met vijf leerlingen van een reformatorische school over diezelfde verklaring. Zelfbewuste meiden met korte rokken en een sportief geklede jongen die openlijk vertelden anders tegen homorelaties aan te kijken dan hun school en in afwijking van de verklaring die hun ouders moesten ondertekenen. Daarmee tekende het achterhoedegevecht van de mannenbroeders zich af.

En onderwijl brandde ik een kaarsje voor Sjoesja. Want daar praten ze niet, zoals hier, maar houden ze hun wapens schoon.

Trouw-hoofdredacteur Cees van der Laan schrijft wekelijks over de discussies op de redactie en de keuzes van de krant.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden