Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

In al mijn streven naar eigenheid, blijk ik net zo gevoelig voor reli-mode als iedereen

Opinie

Stevo Akkerman

Stevo Akkerman © Trouw
Column

Het afgelopen half jaar ben ik op huizenjacht geweest in Rotterdam, met soms uit arren moede een uitstapje naar Den Haag, en zo heb ik onbedoeld een aardige indruk gekregen van de vaderlandse woninginrichting. Belangrijkste conclusie: Boeddha woont overal. 

Geen vensterbank of hij staat er, en is het niet op de vensterbank dan wel op de schoorsteenmantel of op zo’n leuk spiritueel krukje in de hal. Wij zijn een gelovig volk en wij zijn een volgzaam volk; als we christelijk zijn, dan zijn we dat met z’n allen, als we de kerk verlaten, doen we dat met z’n allen, en als we de Boeddha omhelzen, dan doen we ook dat weer met z’n allen.

Lees verder na de advertentie
Niet alleen raakte ik op het spoor van Santiago, ook deed ik een zencursus, hoe Happinez wil je het hebben?

En het ergste is: in al mijn streven naar eigenheid, zo niet eigenwijsheid, blijk ik net zo gevoelig voor de grillen van de reli-mode als iedereen. Dacht ik een allerindividueelste en zelfs eenzame weg te gaan, van de vrijgemaakte orthodoxie via het evangelische fundamentalisme naar een ongearticuleerde religiositeit, kom ik toch gewoon op het pad naar Santiago de Compostela terecht, zoals elke hedendaagse zinzoeker. Terwijl ik helemaal geen zinzoeker genoemd wil worden, net zomin als spiritueel of wat dan ook, laat staan dat ik ooit een boeddhabeeldje in huis zou halen. Dan liever een icoon. Of zou dat eigenlijk hetzelfde zijn? Daar heb je het al.

Niet willen oordelen

Niet alleen raakte ik op het spoor van Santiago – en ik heb nog vaak heimwee naar het lopen – ook deed ik een zencursus, hoe Happinez wil je het hebben? Dat was mede te danken aan de Tsjechische priester-filosoof Tomas Halik, die me vertelde dat de gelijkenissen van Jezus hem deden denken aan de koans van de Japanse zen: een soort raadsels waarin de paradoxen van het leven worden uitgedrukt, voorbij de logica. Het beviel me uitstekend op die cursus, vooral omdat er niets beloofd werd behalve een zere kont van het zitten op het meditatiekussen. Ik kwam er vandaan met het idee dat ik veel te weinig wist om te kunnen oordelen, sterker: dat ik helemaal niet wilde oordelen.

Dat sluit misschien aan bij wat zenleraar Nico Tydeman zaterdag zei in deze krant over God. “Ik weet niet wat God is. Maar dat niet-weten is een comtemplatief begrip. Er is iets dat niet woorden uit te drukken is. Zo kennen alle tradities een mystieke kant, de via negativa, waarin het onuitsprekelijke de kern is.”

Die ‘negatieve weg’ is het benaderen van God door te omschrijven wie of wat hij níet is – een koan in zichzelf. De middeleeuwse mysticus Meister Eckhart is er de bekendste vertolker ervan, en in Nederland is zijn werk vooral onder de aandacht gebracht door de dichter (en domineeszoon) C.O. Jellema. Het toeval wil dat ik deze week op Twitter, wat echt niet alleen een riool is, een gedicht van Jellema aantrof met de volgende regels:

Doe in je hoofd uit de lamp, hoor wat er is, ademt en ritselt, kwaakt in de kikkers. Leef met je lichaam van nachtwind de koelte. (…) Wees langzaam door vogels gezongen het wordende licht. 

Drie keer per week schrijft Stevo Akkerman een column waarin hij de 'keiharde nuance' en het 'onverbiddelijke enerzijds-anderzijds' preekt. Lees hier zijn eerdere columns.

Lees ook:

'Weinig eten, weinig slaap, geen seks, zodat je kunt focussen op één ding: op wie je bent'

Hindoepriester Ashis Mathura en boeddhistisch leraar Nico Tydeman praten over vier dogma's. "Voor mij gaat religie niet over waarheden in objectieve zin. Het zijn hele persoonlijke ervaringen en gedachten. Ik volg de Boeddha, en dat maakt hem de beste."

Deel dit artikel

Niet alleen raakte ik op het spoor van Santiago, ook deed ik een zencursus, hoe Happinez wil je het hebben?