Opinie

Ik wil niet dat een vrouw voor mijn levensgeluk een kind afstaat

Beeld Thinkstock

Voor homoseksuele wensouders met een draagmoeder openen Nederlandse klinieken binnenkort hun deuren, kopt Trouw. Mooi nieuws, lees ik op de sociale media waarop ik ben aangesloten. Dat schrijft Joep Beneken Kolmer, een Trouw-lezer uit Haarlem. 

Ouderschap, dat moet je eigenlijk toch iedereen gunnen die daartoe in staat is? Ook mannenstellen. Een verworvenheid van de moderniteit. Ik zou het als homoman toch bij uitstek moeten waarderen? Gelijke rechten voor iedereen, dus ook het recht op ouderschap?

Nee, ik heb er toch moeite mee.

Begrijp me goed, ook ik had best kinderen willen hebben. Als ik kijk naar de relatie die mijn broer, zus, vrienden en collega’s met hun kinderen hebben, die manier waarop ze naar hen kijken, over ze praten, trots op ze zijn, van ze houden, dan had ik dat best ook mezelf gegund.

Egoïsme

Dat al dat moois ontstaat uit jouw eventuele relatie met een partner, je genen doorgeven, een nieuw mensje ontvangen, meemaken hoe dat kleine mooie mensje zich ontwikkelt, dat is echt geweldig, en dat had ik best mee willen maken.

Daarnaast, en dan komt bij mij als verpleegkundige op een intensive care enig egoïsme en beroepsdeformatie om de hoek kijken, zie ik dagelijks kinderen bij hun ouders ziekbed staan. Ik kan niet ontkennen dat dan af en toe de vraag me bespringt: wie staat er straks aan mijn bed als ik zover ben?

Ik kan dus de wens om zelf vader te worden, heel goed navoelen. En natuurlijk kunnen twee vaders prima een kind opvoeden, in liefde en stabiliteit. Het ongemak dat ik ervaar, zit hem in iets anders, in een argument dat ik zelden vermeld hoor.

Niet alles is maakbaar

Wat ík niet wil, let wel, voor mezelf niet wil, ongeacht wat draagmoeders zelf aangeven, is een vrouw ter wille van mijn levensgeluk vragen het kind af te staan dat negen maanden lang onder haar hart is gegroeid.

Ik wil dat ook voor mezelf niet, omdat ik het een te grote vraag vind om aan iemand te stellen. Ik hoor dat argument zelden in de hele discussie en, zo lees ik in de krant een gynaecologe toegeven, daar is ook weinig onderzoek naar gedaan.

Niet alles is maakbaar in het leven, en dat is zoals het is. Ik geniet genoeg van het geluk van ouders om me heen met hun kinderen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden