Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Ik vertrouw ronde dingen nu eenmaal meer dan rechte lijnen

Opinie

Marjolijn van Heemstra

Marjolijn van Heemstra. © Jörgen Caris
column

Deze week: een boekverslag. Het boek is nog niet uit, maar het gaf me wel al antwoord op een vraag die me meer en meer bezighoudt. Het heet ‘De Donut Economie’, een vriend stuurde het op naar aanleiding van een column die ik vorige winter schreef.

Die column ging over de economie-les op school, over de vraag- en aanbodcurves die wij na moesten tekenen en het basisprincipe dat alles moet worden ingericht naar groei. Het ging over mijn vermoeden dat de uitgangspunten van onze economische wetenschap misschien de lading niet meer dekken, of dat misschien zelfs nooit hebben gedaan. Terwijl we vastlopen in een verhaal over winst en nog meer winst ben ik verre van de enige die zich afvraagt of groei op zichzelf een streven moet zijn. Groei waarvoor? Groei waarnaar?

Lees verder na de advertentie
Ronde dingen vertrouw ik meer dan rechte lijnen

En zijn vraag en aanbod echt de belangrijkste krachten om rekening mee te houden als de zeespiegel stijgt en het land verdroogt?

Ik ben economisch analfabeet, dus kwam niet verder dan de constatering dat een systeem gebaseerd op groei me wat simplistisch leek. En nu lees ik over een donut die alle curves overbodig maakt. Een donut ja, zo’n sponzige koek met een gat erin. Als symbool voor een circulair systeem waar groei begrensd wordt en geen doel op zich is, maar een middel om tot bloei te komen, als samenleving, als mensheid.

Meer cirkels

Het kan goed zijn dat je dit leest en denkt: dat ken ik al, of dat je zelfs allang naar de wetten van de donut leeft. Als het om economische theorieën gaat ben ik een late adapter, maar ik vermoed dat ik niet de enige ben.

Sinds ik het lees vraag ik me af waarom het boek me zo raakt. Misschien is het omdat ik voor de eerste keer een economisch model begrijp, op een intuïtief niveau. Ik zie die donut en ik denk: ja natuurlijk. Alles in het beeld is met elkaar verweven. Ontbossing en ziekte, scholing en vervuiling, ecologie en welvaart. Welvaart. Dat woord dat ik heb leren associëren met groei, terwijl ik nu denk: wat hebben groei en varen met elkaar te maken?

Misschien bevalt de donut me zo omdat hij rond is, en ik ronde dingen nu eenmaal meer vertrouw dan rechte lijnen, nergens vandaan en nergens naar op weg. Irrationeel, ik weet het, maar ik ben geen econoom dus ik richt met mijn onredelijkheid weinig schade aan. Meer cirkels en minder lijnen lijkt me een goed begin voor welke verandering dan ook.

Schrijfster en theatermaakster Marjolijn van Heemstra denkt na over geld en wat van waarde is. Lees hier haar eerdere columns.

Deel dit artikel

Ronde dingen vertrouw ik meer dan rechte lijnen