null Beeld

ColumnSylvain Ephimenco

Ik geef mijn ic-bed graag op voor een heel zieke patiënt

Sylvain Ephimenco

Misschien is het beter om als columnist in tijden van pandemie je comfortabele bunker in te trekken en alleen over de Borsato's, Verstappens en Sylvana Simonsen van deze wereld te schrijven. De pandemische weg is al door een wetenschappelijk leger van medische deskundigen en virologen geplaveid en wat je gisteren als waarheid beschouwde kan vandaag in het rayon fakenieuws opgeborgen worden.

Vorige week, in mijn ijver om de ongevaccineerden van dit land in bescherming te nemen, schreef ik dat de nieuwe golf niet hun schuld was maar van het beleid waardoor zoveel ic-plaatsen waren kwijtgeraakt. Prompt kreeg ik van een paar lezers een tik op mijn toetsende vingers: niet waar, zie een artikel op de NOS-pagina. Met ietwat gebogen hoofd liep ik naar de site van de confraters. Daar staat inderdaad dat je met meer ic-bedden geen oplossing voor de pandemie zult creëren. Bovendien is het totale budget voor de zorg de komende jaren alleen maar toegenomen.

Coronalevens redden

Toch blijf ik met vragen achter. Als het aantal ic-bedden wordt uitgebreid, ‘koop je daar slechts tijd mee’ staat in het stuk. Of zoals deskundige Ernst Kuipers stelt, ‘als je de capaciteit uitbreidt, biedt dat maar heel kort soelaas’. Maar is de vorming, het aanzwellen en uiteindelijk afsterven van een nieuwe golf soms geen tijdelijk verschijnsel? En als je met meer ic-bedden wat tijd koopt, hoe kort ook, red je daar soms ook niet wat coronalevens mee? Begin dit jaar zei Diederik Gommers, voorzitter van de Nederlandse Vereniging voor Intensive Care, dat hij teleurgesteld was dat de ic-capaciteit niet structureel was vergroot: ‘Het is heel frustrerend. We zijn een jaar verder en er is geen bed extra geregeld’.

Gisteren onthulde de Volkskrant dat in september een plan voor bijna honderd extra ic-bedden door de LCPS (Patiëntenspreiding) en NVIC (Vereniging voor Intensive Care) gedetailleerd werd uitgewerkt. Het werd door het ministerie van volksgezondheid ‘direct naar de prullenbak verwezen’. Maar nu, twee maanden later, wil Hugo de Jonge plots wel de ic opschalen tot boven de 1350 bedden wegens die nieuwe golf. Waarom toch als je ‘daar slechts tijd mee koopt’?

Ik geef niemand de schuld

In het NOS-stuk zegt verder hoogleraar Van Dijk: ‘We hebben een van de beste zorgsystemen ter wereld’. Fijn, maar wat kopen we met zulke mooie woorden als de ic-capaciteit niet toereikend is en te laat en haastig moet worden opgeschaald?

Eigenlijk had ik deze column niet mogen schrijven en zou ik gisteren, liggend op een ic-bed, van een operatie aan het bijkomen zijn geweest. Men had een ic-plek voor mij en ik zou dinsdag geopereerd worden. Terwijl ik mijn spullen aan het inpakken was, kreeg ik maandag om 13.57 uur, minder dan een dag voor de operatie, een telefoontje van het ziekenhuis: weg plek, sorry. Het zij zo. Ik geef nu niemand de schuld. En zeker niet ongevaccineerden. Nog beter: als mijn geannuleerde operatie betekent dat een heel zieke patiënt nu goed wordt verzorgd, dan ben ik nog tevreden ook.

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees zijn columns hier terug.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden