Column

Ik ben geen niksende man, ik scroll midden op straat door mijn belangrijke e-mails

Erik Jan HarmensBeeld Jörgen Caris

Ik ga wandelen met een vriend. We zijn al buiten, maar de sufferd is iets vergeten, moet-ie weer terug. Dat gebeurt mij nooit, voor ik het huis verlaat doe ik altijd hardop een check: “Heb ik alles? Sleutels, telefoon, bankpas?”

Sta ik hier te niksen op de stoep. Als ik had gerookt had ik er nu een opgestoken. Iemand loopt langs, met een sigaret tussen mijn wijs- en middelvinger zou hij denken: die rookt niet binnen, dat doet hij hier. Maar mijn hand is leeg. Ik zou ’m graag uitleggen wat ik dan wél aan het doen ben, maar mensen vinden het niet fijn als je ze om zoiets aanspreekt.

Pas liep ik met mijn hond door een losloopgebied. Om de dertig seconden keek ik om, want als er een jogger aankomt moet ik de hond even bij me roepen. Achter me liep een oudere vrouw, die me dus steeds zag omkijken, misschien dacht ze dat ik aan achtervolgingswaanzin leed. Ik had haar op willen wachten om het uit te leggen: “Ik ben niet paranoïde hoor, ik kijk alleen of er geen jogger aankomt.” Maar mensen worden zenuwachtig als je ze opwacht.

De overgang van Brigitte Kaandorp

Om niet langer verdacht over te komen, pak ik mijn telefoon en ga ik scrollen. Het scherm op borsthoogte, mijn hoofd voorover geknikt. De drie middelste vingers achter het toestel, pink eronder, mijn duim gaat over het glas alsof ik steeds een vlekje wegveeg. Nu ben ik geen niksende man meer, maar iemand die midden op straat mail checkt, mail die zo belangrijk is dat het niet kan wachten.

Als ik mijn mail uit heb, scroll ik langs berichten op nu.nl/achterklap. Ik lees dat Brigitte Kaandorp na haar overgang tien kilo zwaarder is geworden, maar dat ze daar niet mee zit. Ook lees ik dat Thomas Berge en zijn Cassidy tóch weer uit elkaar zijn en dat de vrouw van schaatser Jorrit Bergsma, Heather heet. Heather Bergsma. Een paar weken geleden kreeg het stel een zoon: Brent. Brent Bergsma. Dit is allemaal kennis waar ik niets aan heb, maar daar komt mijn vriend alweer naar buiten. Hij heeft een pasje in handen en dat is ook voor mij goed nieuws. Afgelopen keer had ik na onze wandeling moeten trakteren, omdat de sufferd ook toen had verzuimd voor hij het huis verliet hardop te checken of hij zijn sleutels bij zich had, zijn telefoon en niet te vergeten zijn bankpas.

Schrijver en dichter Erik Jan Harmens over de prikkels die het druk maken in zijn hoofd. Lees hier meer van zijn columns.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden