Beeld Trouw

ColumnStevo Akkerman

Hugo de Jonge is gewoon een beetje een blufgozer

Er is nog niemand ingeënt, maar de bijwerkingen van het coronavaccin laten zich al danig gelden. Horeca-ondernemers kondigen alvast aan dat ze half januari sowieso de deuren opengooien, hun enige dwangmiddel bij gebrek aan tractoren. Tegenstanders mobiliseren zich, banger voor een vaccin dan voor een virus. En Hugo de Jonge roept van alles (4 januari start het grote prikken) terwijl verpleeghuizen, huisartsen en GGD’s tegensputteren en tandenknarsen.

Slecht nieuws ontvangen is nooit gemakkelijk, maar goed nieuws valt ook niet mee, zoveel is duidelijk. Ik geef toe, er zijn redenen om niet meteen in juichen uit te barsten als De Jonge iets belooft. Als de minister zegt in overleg te zijn met alle betrokken partijen, houd je je hart vast – weten die partijen daarvan? En waarom noemt hij zo’n precieze datum? Het lijkt vragen om moeilijkheden. Misschien doet hij het met opzet, de Volkskrant citeerde een vertrouweling van De Jonge die sprak van een bewuste strategie: als de minister organisaties als de GGD’s niet voor het blok zet, komen ze niet in beweging. Mijn indruk is dat hij gewoon een beetje een blufgozer is. Eerst maar eens beweren dat alles in orde komt, en dan nog eens zien welke barrières er liggen.

Funest voor het vertrouwen

Zo ging het bij het testen, bij de bron- en contactonderzoeken, bij de quarantaineplicht, bij de corona-app en bij de coronawet; De Jonge zette steeds hoog in, om vervolgens bakzeil te moeten halen. Er zijn verzachtende omstandigheden, zelf zei hij in een interview dat ons stelsel van volksgezondheid – met veel semi-autonome schakels – niet opgewassen is tegen een pandemie als deze, er is geen centrale regie, zodat hij ‘de hele crisis moest improviseren’.

Dat zal zeker waar zijn, maar het pleit eerder voor terughoudendheid dan voor bravoure. Almaar moeten terugkrabbelen is funest voor het vertrouwen, en dat is toch al zo broos. Het volk mort, de lontjes zijn kort, de angst en frustratie moeten ergens naar toe, De Jonge ondervindt het aan den lijve. De bedreigingen aan zijn adres zijn enorm toegenomen en als hij zich buiten vertoont, kan het zomaar gebeuren dat hij wordt uitgescholden voor ‘landverrader’ en ‘kinderverkrachter’.

Ik weet dat het een uitvloeisel is van een breder verschijnsel, met wantrouwen in alle instituties, van wetenschap tot overheid en van de rechtspraak tot de media, maar het blijft moeilijk te bevatten dat we leven in een tijd waarin de komst van een vaccin leidt tot woede in plaats van vreugde.

Zelf mocht ik vanwege een eerdere column een brief ontvangen van iemand die erover fantaseerde ‘de spuit dwars door mijn oog te rammen of via mijn oor de hersenpan in’. Ook meldde hij bereid te zijn de wapens op te nemen. Natuurlijk zijn dat uitwassen en klinken er genoeg redelijke stemmen met bezwaren tegen vaccinatie, al dan niet begeleid door indrukwekkende verwijzingen naar onderzoeken en publicaties. Maar zoals ik een van hen heb geantwoord: ik erken graag mijn ondeskundigheid, ik ben geen viroloog, medicus of farmaceut, ik slik medicijnen na een tia, en ik zal mij ook laten vaccineren tegen corona. Het liefst al op 4 januari.

Drie keer per week schrijft Stevo Akkerman een column waarin hij de ‘keiharde nuance’ en het ‘onverbiddelijke enerzijds-anderzijds’ preekt. Lees ze hier terug. Abonneer je op zijn column in onze mobiele app en lees hem als eerste.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden