Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Hoopgevend is de stortvloed aan negatieve reacties na Nashville

Opinie

Trouw

De Vrije Universiteit Amsterdam neemt afstand van de Nashville-verklaring, die medeondertekend is door vier medewerkers van de VU. Als statement heeft de universiteit voor het hoofdgebouw de regenboogvlag gehesen. © ANP
Commentaar

Stel: je bent een jonge homoseksueel, je maakt deel uit van een gemeente in een orthodox-protestants kerkgenootschap, loopt al tijden te worstelen met je geaardheid, en je hebt het nog niet aangedurfd om uit de kast te komen. Want in die kringen is een coming-out doorgaans al een immense stap. En dan verschijnt de Nederlandse vertaling van de Nashville-verklaring en blijkt de dominee van jouw gemeente een van de ondertekenaars. 

Wat doet dat met je als jonge gelovige homo? Vergroot het je gevoel van veiligheid? Zal de stap om uit de kast te komen dan makkelijker worden? Natuurlijk niet.

Lees verder na de advertentie
In het moeilijke gesprek over ho­mo­sek­su­a­li­teit moet het gaan om de homoseksuele medemens. Die moet op de eerste plaats komen.

Als gelovigen zeggen te weten hoe de wil van God eruitziet, is het oppassen geblazen. De Nashville-verklaring – het uit Amerika stammende pamflet tegen homoseksualiteit – is er een voorbeeld van. De opstellers, de Nederlandse vertalers van de tekst en de 250 orthodox-protestantse ondertekenaars, lijken precies te weten wat God en de Bijbel zeggen over homo’s en transgenders. En dat is niet om vrolijk van te worden.

Nu is het geen verrassing dat er in grote delen van het orthodoxe protestantisme (zeer) behoudend wordt gedacht over homoseksualiteit. Maar het is ook steeds vaker onderwerp van gesprek en in delen van dat protestantisme is er beweging. Geen snelle beweging, maar toch. Veel (jonge) homo’s in behoudende kringen klampen zich daaraan vast: die beweging biedt hoop.

Onwrikbaar

De Nashville-verklaring biedt geen hoop. Gods ijzeren, onwrikbare wil is wet, zeggen de opstellers en vertalers. In het moeilijke gesprek over homoseksualiteit moet het gaan om de homoseksuele medemens. Die moet op de eerste plaats komen. In plaats daarvan staan de opstellers en vertalers te wapperen met onbarmhartige stellingen over hoe de wil van God eruit zou zien. De Nederlandse Nashville-verklaring duwt de orthodox-protestantse homo een heel eind verder het eenzame duister van de kast in.

Hoopgevend is dat er na publicatie van het document, afgelopen weekend, een stortvloed van negatieve reacties op gang is gekomen, waarvan een heel groot deel uit de kerken, ook uit de behoudende hoek. Dat ook PKN-voorman René de Reuver zich zonder dralen distantieerde, is uitstekend: hij noemde de verklaring terecht ‘theologisch eenzijdig’ en ‘pastoraal onverantwoord’. Homo’s in behoudend protestantse kring hebben alle steun nodig, in de eerste plaats van hun geloofsgenoten.

Het commentaar is de mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren. Meer commentaren leest u op trouw.nl/commentaar.

Lees ook:

‘Ik heb de reformatorische wereld al verlaten, maar de Nashville-verklaring is een trap na’

Niet iedereen is blij met de discussie over homoseksualiteit in orthodox protestants Nederland. De Nashville-verklaring is een tegenreactie, want ‘Gods wil is duidelijk’. Twee lhbti’ers met een reformatorische achtergrond reageren. “Mijn moeder zei: ‘God gaat boven mijn kinderen’.”

Nashville-initiatiefnemers krabbelen terug: ‘Homo’s mogen uit de kast komen’

Na de commotie volgt de nuancering: homo’s moeten hun geaardheid kunnen uiten, maar niet meer dan dat.

Deel dit artikel

In het moeilijke gesprek over ho­mo­sek­su­a­li­teit moet het gaan om de homoseksuele medemens. Die moet op de eerste plaats komen.