Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Hoger of lager opgeleid? De echte tweedeling is die tussen vaklieden en prutsers

Opinie

Naema Tahir

Naema Tahir © Maartje Geels
Column

Enige tijd geleden luisterde ik naar een discussie op de radio. Uiteraard zaten er uitsluitend academici achter de microfoon. Het gesprek ging over de arbeidsmarkt voor de ‘lageropgeleiden’. Naarmate ik langer luisterde, voelde ik me steeds ongemakkelijker. De verontwaardiging in me werd steeds groter. 

Deze academici praatten namelijk over de ‘lageropgeleiden’ op een manier die helemaal verkeerd was. Dedain kan ik het niet noemen. Ze spraken eerder vanuit een vanzelfsprekend gevoel van superioriteit. Het stond voor de gespreksdeelnemers vast – dat kon je zo horen – dat zijzelf van een oneindig betere soort zijn dan het onderwerp van hun gesprek. Veel slimmer, veel succesvoller, veel beter in staat hun zaken te regelen. Veel geslaagdere exemplaren van de mensensoort, kortom.

Lees verder na de advertentie
Rugpijn is niet fijn, kan ik u verzekeren

Nu leef ik inmiddels al een tijdje en heb dus de nodige ervaring opgedaan, zowel met ‘lageropgeleiden’ als met ‘hogeropgeleiden’. En mijn ervaring met beide mensensoorten is toch heel anders dan de deelnemers aan de radiodiscussie als vanzelfsprekend aannamen. Om te beginnen valt me al heel lang op dat mensen uit de eerste groep vaak veel verstandiger en realistischer zijn dan de mensen met een academische titel voor hun naam. Die laatsten munten vaak uit in abstract woordgebruik – dat hebben ze natuurlijk in hun ‘hoge opleiding’ geleerd – maar wat ze zeggen staat vaak op een afstand van de werkelijkheid.

Mystificatie

Maar wat me nog meer opvalt is dat de tweedeling ‘hoger-’ en ‘lager’ opgeleid een mystificatie is. Die suggereert namelijk een verschil in kwalificatie of kwaliteit. Hoe hoger opgeleid, des te beter is het werk dat uit handen komt van de betreffende persoon. Ik weet uit ervaring dat dat allerminst het geval is. De echte tweedeling is een heel andere. Dat is de tweedeling tussen vakmensen en prutsers. En die tweedeling kom je overal tegen: bij loodgieters en timmermannen, bij boekhouders en belastingadviseurs, bij fysiotherapeuten en groenteboeren, bij journalisten en politici, enzovoort. Waarbij geldt: heel erg veel mensen zijn prutsers. Echt waar. Ze doen maar wat. Ze weten eigenlijk maar half hoe ze het aan moeten pakken. Ze leveren broddelwerk. Met andere woorden: ze beheersen hun vak gewoon niet.

Een voorbeeld uit eigen ervaring. Zoals ik wel eens heb verteld, heb ik decennialang een geschiedenis van rugpijn. Dat is niet fijn, kan ik u verzekeren. Soms straalt de pijn uit, via mijn onderrug, naar mijn knieën. Of via mijn nek naar mijn hoofd. Je bent minder mobiel. Je voelt je ziek en oud. Het is een misère waar je vanaf wilt. Om die reden heb ik in mijn leven, vanaf mijn negentiende jaar, nogal wat fysiotherapeuten van allerlei soort in de arm genomen.

Ik kan u vertellen dat 80 procent maar wat doet. Hun ‘therapie’ is in het beste geval ineffectief, maar werkt ook vaak averechts. Recentelijk nog ben ik zo ‘gekraakt’, zo gemanipuleerd en gemobiliseerd, dat mijn heiligbeen alleen maar nog schever ging staan en de pijn werkelijk ondraaglijk werd.

Uiteindelijk tipte iemand me om naar die ene fysio te gaan: twee behandelingen van vijftien minuten en de pijn is weg. Dat is nou een vakman. Wat zou het leven mooi zijn als we er daarvan meer hadden.

Lees hier meer columns van Naema Tahir.

Lees ook: mensen lageropgeleid noemen, kan dat nog wel?

Hoe eerlijk is het om mensen met een vmbo-diploma ‘lageropgeleid’ te noemen? Een oproep om die term te vervangen voor ‘praktisch opgeleid’ krijgt veel bijval. Trouw polste vijf betrokkenen.

Deel dit artikel

Rugpijn is niet fijn, kan ik u verzekeren