ColumnSylvain Ephimenco

Hoe kan het migratiesaldo van Nederland hoger zijn dan Frankrijk?

Ik dacht bij het onderwerp demografie een pauze te kunnen inlassen maar eergisteren kwam ook het Insee, zeg maar het Franse Centraal Bureau voor Statistiek, met zijn jongste bevolkingscijfers over 2019. Uiterst boeiend omdat Frankrijk het hoogste kinderaantal per vrouw heeft in de Europese Unie en zich graag op de borst klopt vanwege deze koppositie die een paar jaar terug van Ierland werd overgenomen. 

Champagne

In Frankrijk heeft bevolkingstoename geen negatieve klank. Terwijl middenmoot Nederland in Europa 1,5 kind per vrouw telt, nog altijd meer dan hekkensluiters Spanje en Italië met 1,3, zit Frankrijk nu op precies 1,87. Hoera, gaat dan de champagne worden ontkurkt? Integendeel: gezien de teneur van sommige krantenartikelen lijkt dit een ‘bijna ramp’ omdat het land zeven jaar geleden nog op twee kinderen per vrouw stond. 

Het rechtse dagblad Le Figaro, tevens de grootste nationale krant, opende zijn editie gisteren met het verontrustende bericht en kopte: ‘Zorgelijk: daling van het Franse geboortecijfer sinds vijf jaar’. De linkse ‘soeverenist’ en ex-minister Chevènement verwoordde in de krant zijn zorg: ‘Wij hebben ieder jaar 70.000 geboortes verloren sinds 2010. Maar voor een goed pensioenstelsel is een grote actieve populatie nodig.’ 

Financieren pensioen

Frankrijk is al meer dan een maand ontregeld door stakingen die zich tegen hervormingen van het pensioenenstelsel keren. Knappe koppen hebben berekend dat 1,95 kind per vrouw nodig is in de toekomst om de pensioenen te financieren. 

Dan maar meer immigranten, zoals door de afgetreden hoge commissaris voor pensioenhervorming Delevoye vorig jaar werd gesuggereerd? Het land stond toen op zijn achterste benen. In zijn hoofdcommentaar waarschuwde Le Figaro gisteren dat een dergelijke maatregel het ‘demografische onbehagen’ zou vergroten: ‘In 1960 droeg één procent van de in Frankrijk geboren jongens een Arabische of islamitische voornaam; tegenwoordig is dit negentien procent.’

Ondanks het gejammer van Le Figaro is de Franse bevolking vorig jaar met bijna 200.000 zielen toegenomen. Dit gebeurde door natuurlijke aanwas want het migratiesaldo was ‘maar’ 46.000 personen. In Spanje bijvoorbeeld is de natuurlijke aanwas negatief en wordt alleen door immigratie gecompenseerd. En in Italië is zelfs immigratie niet voldoende en krimpt de bevolking met bijna 100.000 per jaar. 

Migratiesaldo in Nederland in verhouding hoger dan in Frankrijk

Maar wat zeggen de Franse cijfers vergeleken met die van Nederland, die begin deze maand door het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) werden gepubliceerd? De Nederlandse bevolking van 17,4 miljoen mensen, groeide vorig jaar met 132 duizend. In Frankrijk, koploper vruchtbaarheid en met een bevolking die vier keer zo groot is als die van Nederland, nam de bevolking toe tot 200.000. 

Dat hier het aandeel (arbeids)migratie het verschil maakt is meer dan opvallend: het migratiesaldo staat op 114.000 in Nederland tegen ‘maar’ 46.000 in Frankrijk. Ik heb mijn hersens gisteren gepijnigd om een uitleg te vinden voor dit enorme verschil, verhoudingsgewijs, maar ben er helaas niet uitgekomen.

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden