Opinie

Hoe groot is het voordeel van Caster Semenya precies - als het er al is?

De Zuid-Afrikaanse atlete Caster Semenya Beeld AP

Zowel ethisch, juridisch als sportief zijn er veel vragentekens te zetten bij de discussie rond het zogeheten lichamelijk voordeel van atlete Semenya. Laat deskundigen naar al deze aspecten kijken, zegt lezer P.M. van Dijk uit Blitterswijck.

In de discussie over atlete Caster Semenya mis ik de onderbouwing van opvattingen over het voordeel dat ze kan ontlenen aan haar van nature hogere testosteronspiegel. Oftewel waar profiteert Semenya eigenlijk van?

Het hoofdredactioneel commentaar van Trouw (5 mei) spreekt van discriminatie, omdat de internationale atletiekbond haar wil verplichten ( anti-)hormoonmiddelen te slikken. Filosoof Jan Vorstenbosch schrijft dat ‘een procentje’ voordeel van haar relatief hoge testosteronspiegel, in deze sport veel betekent (Opinie, 8 mei). Het is volgens hem aan haar om de voorwaarde van de sportautoriteiten om dat te corrigeren, te accepteren.

Dosering remmers

Ik zou zo graag de mening van deskundigen hierover horen, de onderbouwing van het endocrinologisch/farmacologisch effect van de extra testosteron. Maar ook en vooral: zijn deze voorwaarden van Sporttribunaal Cas ethisch geoorloofd? Mag je van een persoon eisen dat die zich blootstelt aan een medische ingreep, een ingreep die bovendien voor deze indicatie onvoldoende is getest? Kan het betekenen dat je de dosering van de remmers langzaam opvoert, tot de dosis waarbij Semenya niet meer wint?

Volgens mij is het onmogelijk om te voldoen aan de eis om te compenseren voor eventuele concurrentievoordelen. We weten namelijk niet exact hoe groot die voordelen zijn, (als ze er al zijn) en ook niet hoeveel antihormoon je moet toedienen om dat voordeel teniet te doen. En moet je dan niet voor alle atletes vaststellen hoe veel hoger of lager hun testosteronspiegel is, om die vervolgens per atlete te corrigeren? Ik vermoed dat wetenschappers en atleten weten dat dat hoogst onpraktisch is (zeg maar: onmogelijk).

Gecastreerde hengsten

In veel sporten is het verschil in lichaamsbouw allang verdisconteerd en is er ervaring bij deskundigen. Bij judo en boksen werkt men met gewichtsklassen. Bij golf en zeilen kent men handicaps. Bij paardencourses lopen mannetjes, vrouwtjes en gecastreerde hengsten (minder testosteron) in dezelfde course. Wie het snelste is, wint.

Bovendien: de stelling van Vorstenbosch dat Semenya kan kiezen voor het slikken van pillen, deugt niet, want het is helemaal niet ‘vrijwillig’. En het zijn niet zomaar pillen: de afgedwongen therapie komt overeen met chemisch/ hormonaal castreren. Dat heeft een geschiedenis.

Mag dat? Ethisch en juridisch en sportief? Ik vind van niet.

Lees ook:

Caster Semenya wordt gediscrimineerd

De internationale atletiekbond en sporttribunaal Cas discrimineren Caster Semenya door haar te dwingen hormoonremmers te slikken voordat ze mag deelnemen aan wedstrijden. 

Caster Semenya’s procentje voordeel kan doorslaggevend zijn

Caster Semenya kan door het slikken van hormonen laten zien dat sportiviteit voor haar zwaarder telt dan haar onbetwiste monopolie op de 800 meter, betoogt filosoof Jan Vorstenbosch.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden