Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Hoe eerder de tuigvluchten van Ryanair wegblijven uit Europa hoe beter

Opinie

Ger Groot

© Trouw
Column

Een van mijn Spaanse schoonzussen verhuurt sinds enkele jaren haar tweede huis in de Picos de Europa, op de grens van Asturië en Santander. 

Ooit kocht zij de ruïne van een voormalige pastoorswoning voor een habbekrats. Na jaren van breken, bouwen en smaakvol interieurbeleid stond er een beeldschoon mengsel van modern gerief en rustieke aanblik, in een bijna idyllisch dorpje. Na haar pensionering kon zij een extra bron van inkomsten goed gebruiken.

Lees verder na de advertentie
Zo goed als zeker heeft de naderende brexit de Engelsen kopschuw gemaakt en zijn ze alvast gaan beknibbelen

Het waren vooral Engelsen die kwamen. De veerboot tussen Portsmouth en Santander meert aan op overbrugbare afstand. De rederij zelf bemiddelt in de huur. ’s Zomers was het huisje steeds een paar maanden lang volgeboekt.

Maar dit jaar niet meer. Er komen nog twee gezinnen over uit Engeland, een voor een weekje en een ander voor iets langer. Dat is alles. Aan de veerboot ligt het niet, en ook niet aan het huisje. Zo goed als zeker heeft de naderende brexit de Engelsen kopschuw gemaakt en zijn ze alvast gaan beknibbelen, vooral op het continent waar hun pond toch al minder waard is.

Zo’n voorval is hoogstens stof voor commentaar in de familiekring. Maar symptomatisch is het wel. Wat meestal verborgen blijft achter abstract klinkende krantenkoppen en politieke slogans krijgt daar een gezicht in. Dit is wat brexit werkelijk betekent: voor mijn schoonzus, wier financiën het wel zullen overleven. Maar meer nog voor de Britten die de toekomst onbestemder en de wereld duurder zien worden. Voor wie een buitenlandse vakantie, en misschien wel vakantie überhaupt, een nét iets te grote luxe blijkt.

Barrière

Niet voor iedereen in het Verenigd Koninkrijk wordt het Kanaal opnieuw een nauwelijks te nemen barrière. De rijkste man in Engeland, Sir Jim Ratcliffe, heeft zojuist aangekondigd in Monaco te gaan wonen. Vooral om te ontkomen aan de belastingen, zo bleek al snel. Dat klinkt bijna als een eerzame reden naast de omstandigheid dat diezelfde Ratcliffe een fel voorstander was van het Britse vertrek uit de EU. Engeland had niets te vrezen, zo hield hij de natie voor: ‘De EU heeft ons net zo hard nodig als wij hen.’

Ratcliffe is niet de enige vooraanstaande Brexiteer die alvast op het continent is gaan wonen, voordat dat met het werkelijke vertrek van het VK uit de Unie een stuk moeilijker wordt. Voor de gewone Engelsman die dit jaar maar niet meer in Spanje met vakantie gaat, valt daar niet aan te denken. Dat Engeland en de EU níet als gelijkwaardige partners tegenover elkaar staan, begint aan de overzijde van het Kanaal langzaam tot het bewustzijn door te dringen. Die ontnuchtering gaat gepaard met veel ressentiment, vergelijkbaar met de ‘Copernicaanse omwentelingen’ waarin de mensheid als geheel eerder al moest leren aanvaarden niet in het middelpunt van het heelal te zijn.

De EU heeft Engeland niet even hard nodig als andersom

Onder de harde les waarin het VK eindelijk zijn plaats in de wereld ontdekt, lijkt het land zachtjesaan te verzinken in een alledaagse wanhoop die decennia geleden al door Pink Floyd werd voorzegd: ‘Hanging on in quiet desperation is the English way’. Het land is onder alle brexit-geruzie inmiddels zo murw dat het nog maar één ding lijkt te willen: een zachte of desnoods een harde brexit, maar alsjeblieft: get it over and done with. En dan zijn de huidige ongemakken nog maar een voorspel van wat het land volgend jaar werkelijk te wachten staat.

Lichtpunt

Is het alleen maar kommer en kwel wat in het verschiet ligt? Eén lichtpunt is er misschien. Met het duurder worden van Europa en wellicht zelfs een langdurige strijd om landingsrechten van Engelse vluchten worden niet alleen de brave gezinnen getroffen die tot voor kort terecht konden bij mijn schoonzus. Ook de lallende, brooddronken, agressieve en in het rond pissende hordes jonge Britten die nu de Europese hoofdsteden teisteren zullen hun bachelor’s parties opnieuw in eigen land moeten houden. Want ook al zijn zij niet de enigen die voor overlast zorgen, ze zijn er, zoals Anton Dingeman vrijdag duidelijk maakte, wel de militante voorhoede van: ‘Good morning! Wij willen zuipen, kotsen, blowen, hoeren!’

© Pieter Geenen

Ze vormen de ironische ontmanteling van Ratcliffe’s parmantigheid. Nee, de EU heeft Engeland niet even hard nodig als andersom. Hoe eerder de tuigvluchten van Ryanair wegblijven uit het continent hoe beter. ‘The time is gone/The song is over,’ zong Pink Floyd. 

Ger Groot doceerde filosofie aan de universiteiten van Rotterdam en Nijmegen. Voor Trouw bekijkt hij de actualiteit door een filosofische bril. Lees meer op trouw.nl/gergroot.

Lees ook:

Ryanair schrapt 400 Europese vluchten wegens stakingen, 56.000 reizigers gedupeerd

Ondanks de stakingen bij luchtvaartmaatschappij Ryanair gaan de vluchten naar en vanaf Eindhoven Airport waarschijnlijk gewoon door. De Ierse prijsvechter heeft andere piloten ingevlogen om de diensten van stakende Nederlandse piloten over te nemen. 

Hoe krijgt Amsterdam de toeristen weer in bedwang? Bewoners en raadsleden aan het woord

Hoe krijgt Amsterdam de geest van toeristenstromen en wangedrag weer in de fles? Controle op de panden natuurlijk, maar óók op het imago.

Deel dit artikel

Zo goed als zeker heeft de naderende brexit de Engelsen kopschuw gemaakt en zijn ze alvast gaan beknibbelen

De EU heeft Engeland niet even hard nodig als andersom