Opinie

Het was een onding, die rekentoets

Nederland, Culemborg, 22 april 2013. Koningin Wilhelmina College. KWC Culemborg. Examentrainig en voorbereiding. Wiskunde bijspijkeren. Foto: Werry Crone Beeld Werry Crone
Nederland, Culemborg, 22 april 2013. Koningin Wilhelmina College. KWC Culemborg. Examentrainig en voorbereiding. Wiskunde bijspijkeren. Foto: Werry CroneBeeld Werry Crone

Investeer in de wiskundeleraar, niet in een landelijk toetssysteem, vindt gepensioneerd leraar wiskunde Cor Hofstra.

Cor Hofstra

Het gebrek aan rekenvaardigheid van leerlingen in het voortgezet onderwijs was in mijn werkzame tijd schrijnend. De kinderen kenden de tafels van vermenigvuldiging niet, konden eenvoudige hoofdrekenbewerkingen niet uitvoeren, wisten nauwelijks om te gaan met breuken of procenten. Het algoritme van de staartdeling was ook nauwelijks meer bekend. Kortom, de basisvaardigheden ontbraken.

De rekenmachine moest dit gat dichten, de noodzaak om het zelf te kunnen werd ook niet altijd erkend. Dat is uiteraard niet wenselijk, enerzijds omdat je zo weinig inzicht creëert, anderzijds omdat vaardigheden nodig zijn voor een vervolgstudie. Oorzaak was een gebrek aan vaardigheden bij de onderwijzers van de basisschool, tegenwoordig leraren geheten.

Aan dat laatste is gewerkt, door de toelatingseisen van de pabo te verhogen. Tevens wilde men een rekentoets invoeren, waar veel geld voor opzij werd gezet. Er werd zelfs een bizar hoog bedrag van een half miljard euro genoemd.

Zelfingenomen arrogantie

Ik wilde, als gepensioneerd wiskundeleraar, ook graag mijn expertise inzetten en vroeg wat materiaal aan bij het Cito, dat voordien een aantal keren graag gebruikmaakte van mijn inzet. Nu kreeg ik als antwoord dat aan burgers niet werd geleverd. Dit laatste is een typisch voorbeeld van zelfingenomen arrogantie, het zelf beter weten dan het veld.

De discussie over de rekentoetsen ploegde zich moeizaam voort. Tijd vretende opgaven en simpele hoofdrekensommen moesten gelijk gewicht hebben, de toetsen moesten digitaal worden afgenomen, waardoor het lastig was oefenmateriaal te krijgen. Het was een onding.

Beter laat dan nooit

De Wiskundebrief, waarin wiskundeleraren discussiëren, had bijna elke week een passsage over dit onderwerp, maar de vaart kwam er niet in. Dat de stekker er nu uit lijkt te gaan is een kwestie van beter laat dan nooit. Wat men moet willen is de verbetering van de basisvaardigheden, het pure rekenen en het kennen van de volgordes en de algoritmes die daarmee gepaard gaan.

Wie dat kan, die weet waar hij of zij mee bezig is en kan daarna best eens de rekenmachine inzetten, maar niet vooraf. Voor het aanleren en verbeteren van deze vaardigheden is tijd nodig en daar kan beter in geïnvesteerd worden dan in een landelijk toetssysteem. Immers, elke wiskundeleraar is prima in staat de kennis en de vaardigheden van het rekenen op peil te brengen.

Lees meer artikelen op Trouw over onderwijs

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden