Opinie

Het verleden biedt helderheid in conflict Israël en Palestijnen

De historische stadsmuur van Jeruzalem.Beeld AP

Het vlot niet met de vredesbesprekingen tussen Israël en de Palestijnen. Dat zal zo blijven tot het moment dat Arabieren/Palestijnen Israël erkennen en de grenzen eerbiedigen die in 1920 zijn bepaald, in de resolutie van San Remo, aldus acteur en schrijver Sipke de Boer.

In die resolutie is duidelijk te lezen dat de historische, bijbelse grenzen zullen worden aangehouden. Het valt mij op dat als het over dit conflict gaat, weinig of geen aandacht besteed wordt aan het stukje historie voorafgaand aan de totstandkoming van de staat Israël.

Zo repte Sonja Zimmermann in Trouw met geen woord over wat er voor 1967 is gepasseerd, net zomin als eerder Rawan Sulaiman. Het maakt echter een groot verschil of je vertrekt vanuit 1967 of vanuit 1920. In 1920 is er iets belangrijks gebeurd en in alle discussies over Israël wordt daar met geen woord over gerept. Ik doel op de Conventie van San Remo op 25 april 1920.

Op deze conventie werd de Engelse Balfourverklaring, die geen juridische status had, in z’n geheel opgenomen in de bindende slotresolutie. De conventie stond onder supervisie van de Supreme Council of the Principal Allied Powers (Groot-Brittannië, Frankrijk, Italië, Japan en de Verenigde Staten). De Volkenbond nam unaniem de staatsrechtelijke resolutie van San Remo over. Vijfentwintig Europese landen omschreven de resolutie als bindend. Het mandaat werd toegewezen aan Groot-Brittannië.

Nationaal tehuis

Chaim Weizmann en Emir Feisal hadden als onderdeel van de Parijse vredesconferentie op 3 januari 1919 al een overeenkomst getekend, waarin de samenwerking tussen Joden en Arabieren omschreven werd. En in de slotresolutie van San Remo staat heel duidelijk dat Israël de eigenaar werd van een nationaal tehuis voor het Joodse volk in Palestina. Overigens kregen niet alleen de Joodse belanghebbenden de garantie van een eigen thuisland toegezegd, ook de Arabieren werden ruim bedacht. Aan hen werden Mesopotamië (Irak), Libanon en Syrië en later ook Jordanië toegewezen als woonplaats.

Hoe kan het bestaan dat de slotresolutie van San Remo slechts bij een enkeling bekend lijkt te zijn? Hoe is het mogelijk dat een resolutie die door de Volkenbond unaniem is overgenomen compleet wordt genegeerd? En wat te denken van de rol die de Engelsen hebben gespeeld in het Midden-Oosten? Premier Neville Chamberlain heeft in 1939 gezegd dat als er een partij moest worden tegengewerkt, het verstandiger was de Joden tegen te werken dan de Arabieren.

Een nieuw raadsel

Dat is gebeurd en het is een godswonder dat de Joden met de beperkte middelen die zij hadden, in 1948 de Arabieren hebben verslagen, met dien verstande dat Samaria en Judea voor het grootste deel in handen kwamen van Jordanië, inclusief het ommuurde oude centrum van Jeruzalem, waar de Joodse wijk onderdeel van uitmaakte. Deze situatie blijft bestaan tot het moment dat Egypte, Syrië en Jordanië in 1967 Israël aanvallen met het doel ‘Israël te vernietigen’ (woorden van de Egyptische president Nasser). Israël verdedigt zich en herovert Samaria, Judea en de Oude Stad op de Jordaniërs. En vanaf dat moment hebben we te maken met een nieuw raadsel. Heroverde gebieden worden tot ‘bezette gebieden’ gebombardeerd. Pardon?

Er zijn Arabieren/Palestijnen die in een persoonlijke ontmoeting erkennen dat de komst van de Joden een zegen is wat betreft het bewoonbaar maken van het land en dat zij hun huidige levensstandaard (werk, woning, onderwijsmogelijkheden) aan de Joden te danken hebben. Dat geeft in ieder geval hoop.

Lees ook:

Als Palestijnen de Bijbel lezen, komen ze een uitverkoren volk tegen dat hun tegenwoordige bezetter is. Hoe gaan ze daarmee om?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden