Column Sylvain Ephimenco

Het VAR-monster heeft Nederland van de wereldtitel beroofd

Wat heb ik Michel Platini gehaat nadat ik hem eerder had geadoreerd! Als nummer 10 van het Franse elftal was hij een jonge god maar later, als voorzitter van de Uefa, verzette hij zich jarenlang tegen de introductie van de videoarbitrage (VAR). En intussen werden vrachten wedstrijden verloren door handsballen of buitenspeldoelpunten die scheidsrechters niet hadden gezien.

Toen de VAR vorig jaar bij het WK (mannen) werd geïntroduceerd, sprong ik een gat in de lucht. Maar tijdens het WK-vrouwen ben ik op de grond hard geland. Die VAR is een gedrocht geworden dat zich in een ondergrondse bunker vol schermen verschuilt en met beelden voedt. Maar beangstigend wordt het pas als het in geheime taal met zijn representant op aarde, de scheidsrechter, begint te communiceren. Als de VAR brult of gromt, drukt de scheidrechter op het veld haar wijsvinger tegen het oor om beter naar het gegrom van het beest te kunnen luisteren.

Als vervolgens die scheidsrechter van die rare hoekige lijnen in de lucht schetst die aan een lijkkist doen denken, en naar de stadionuitgang begint te rennen, weet je dat het menens is: er komt iets onplezierigs aan.

Zo werden prachtige doelpunten op dit WK afgekeurd omdat de linkertepel, de neus of de dikke duim van de maakster over de denkbeeldige buitenspellijn van de VAR stak. Een ontwikkeling die tegen de natuur en essentie van het voetbal indruist omdat het menselijke oog, in het pre-VAR-tijdperk, nooit zoiets had kunnen waarnemen. Of neem een onschuldige zucht van een bal langs een onwillige arm: door de eindeloze herhalingen in slow motion van het akkefietje krijgt dit aan het einde van de rit monsterlijke proporties. Penalty!

De wrede waarheid is dat als de VAR niet was geweest, de Leeuwinnen waarschijnlijk wereldkampioen waren geworden. Met lelijk en defensief voetbal weliswaar, maar dat was ook het handelsmerk van de Franse mannen die vorig jaar wereldkampioen werden terwijl ze in de finale door Kroatië werden overklast in schoonheid. Tegen de VS speelden de Leeuwinnen hun beste catenaccio. Agressief en verstikkend voetbal dat de Amerikaanse storm ontregelde en tot een briesje terugbracht. Keepster Sari van Veenendaal doodde iedere yankee-poging op doel. De Amerikaanse speelsters werden er moedeloos van. Je zag ze met de minuut krimpen.

Er was nog maar een halfuur te spelen en in de verlenging had Oranje mogelijk kunnen toeslaan. Maar de VAR gromde en de scheidsrechter, die aanvankelijk niets kwalijks zag in de onbeholpen karatetrap van Van der Gragt tegen de bal, tekende een lijkkist in de lucht. Eigenlijk had ze de Amerikaanse Morgan erin moeten opsluiten met een gele kaart voor een schwalbe. Met de bal op de stip was verdedigen geen optie meer. En zo heeft die VAR Nederland van de wereldtitel beroofd. Het was, toegegeven, een volstrekt onverdiende titel geweest, maar na een paar jaar is iedereen het vergeten en blijft alleen dat ene sterretje op je shirt. Schaf die VAR nu dus af!

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden