null Beeld
Beeld

OpinieCommentaar

Het lot van de Oeigoeren verdient echte aandacht

Eerst waren het de Amerikanen die het woord in de mond namen, maandag volgden de ­Canadezen. In het lagerhuis in Ottawa oordeelden de parlementariërs met 266 tegen nul dat in het westen van China een genocide plaatsvindt op de Oeigoeren, de islamitische minderheid die daar de provincie Xinjiang bewoont.

Dat is een zeer uitgesproken statement van Canada, dat toch al een frictievolle relatie heeft met China. In Vancouver staat sinds een paar jaar de topvrouw van het Chinese techbedrijf Huawei onder huisarrest, tot groot chagrijn van de Chinezen. Deze Meng Wanzhou wordt vastgehouden in afwachting van uitlevering aan de VS, die haar willen vervolgen vanwege het overtreden van sanctiewetgeving. In China zitten dan weer twee Canadezen vast, een consultant en een analist bij een bekende denktank, op beschuldiging van spionage.

De parlementaire uitspraak zal de verhoudingen er niet soepeler op maken. Dat is meteen een belangrijke reden voor de Canadese premier Justin Trudeau om zich van stemming te onthouden. Hij wil zijn handen vrij houden om te onderhandelen met de Chinezen, maar deze door de door Conservatieven ingediende motie dwingt hem nu in een keurslijf jegens Peking.

Iets soortgelijks was ­eigenlijk in Amerika aan de hand. Daar verklaarde minister van buitenlandse zaken Mike Pompeo de ­behandeling van de Oeigoeren op de laatste dag van Trumps termijn (afgelopen 19 januari) tot genocide – nadat Trump vier jaar lang vergeefs had geprobeerd om een handelsdeal met de Chinezen te sluiten. Met de uitspraak dwong Pompeo zijn opvolger Tony Blinken bijna, op straffe van slap overkomen, om het genocidelabel over te nemen, wat hij prompt deed.

Goochelen met een beladen woord

Op deze manier met de term genocide goochelen, met vooral binnenlandse verhoudingen op het oog, is niet zo zinvol. Sowieso is genocide zo’n geladen begrip dat direct doet denken aan massamoord, dat het niet zo gek is dat het de Chinezen de gordijnen in jaagt. Een letterlijke massamoord is niet gaande.

Dat wil niet zeggen dat er niet alle aanleiding is om zeer bezorgd te zijn over de situatie in Xinjiang. Er zijn talloze aanwijzingen dat daar een systematische campagne gaande is om de Oeigoerse bevolking met harde hand te assimileren. In heropvoedkampen zitten tot wel een miljoen Oeigoeren opgesloten – ook al spreekt Peking van trainingskampen waar de betrokkenen beroepskennis aangereikt krijgen. Er zijn ook berichten over dwangarbeid, gedwongen sterilisatie en seksuele mishandeling van vrouwen.

Alle reden dus om Peking voortdurend te blijven aanspreken op wat er gaande is in Xinjiang, met economische sancties achter de hand. Want dat Peking de situatie in Xinjiang moet normaliseren, daar kan geen ­enkele twijfel over bestaan.

Het commentaar is de mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden