ColumnSofie Govaert

Het licht obsessief vasthouden aan zijn normale structuur geeft mijn oom houvast, juist nu

Het gezin van Sofie Govaert uit Breda raakte besmet met het coronavirus. Ze houdt voor Trouw een dagboek bij.

Ik rijd op zaterdag eens naar mijn oom. Hij woont niet al te ver van ons vandaan en ook al zit-ie niet per se op mijn gezelschap te wachten, ik neem toch even een kijkje. We hebben drie alleenstaande familieleden voor wie we nu net wat meer aandacht hebben. 

We zitten buiten. Ik drink een kop thee, hij rookt een sigaartje. We praten over zijn broer, mijn andere alleenstaande oom, die wat lichamelijke klachten heeft en nu in zijn eentje naar het ziekenhuis moet voor allerlei onderzoeken. Mijn oom houdt zich goed staande, voornamelijk omdat hij zijn normale, licht obsessieve structuur gewoon helemaal niet loslaat. Op maandag gaat hij nog steeds naar zijn volkstuin, op dinsdag fietst hij zijn vaste wielrenronde, maar nu zonder zijn fietsvrienden, en omdat het bridgen van woensdag is weggevallen leest hij ’s avonds een grote stapel achterstallige boeken uit. Om de andere dag gaat hij douchen (beter voor het milieu, zo kan hij zonder schuldgevoel in zijn Jaguar blijven rijden), in de ochtend leest hij drie kranten, en elke dag om vier uur bekijkt hij zijn mail. Daarna, om precies half zes, drinkt hij zijn eerste glas en kijkt hij het journaal. Anderhalve meter afstand tot zijn fles wijn, nee daarvoor is zijn arm te kort. 

Thuis begin ik met de voorbereidingen voor het ‘Goofy’s Kinderkamp’, waar de meiden nu toch zin in beginnen te krijgen. Sterker nog, de verwachtingen zijn inmiddels zó hoog gespannen, dat kan alleen maar weer op een teleurstelling uitlopen. Omdat ze nog steeds ’s avonds verhoging hebben, zijn onze beperkte mogelijkheden nog beperkter. Een bootje huren of naar de zeldzaam geopende kinderboerderij mag natuurlijk niet met koortsige kinderen. Dus ik maak stokken met knapzakken, koop speciale ‘kinderkampkleding’, en maak officiële bordjes voor op de fiets voor alle deelnemers van het kamp. We trappen vandaag af met een speurtocht in het bos met aansluitend picknick. En omdat ons nieuwe gras er nog niet ligt, kunnen we daar mooi een kampvuur maken vanavond. Nu mijn man even aansporen zijn gitaar af te stoffen.

Lees hier de eerdere columns van Sofie Govaert

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden