Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Het lerarentekort komt niet uit de lucht vallen

Opinie

Vivianne Goedhart

Een leerling van groep 8 van basisschool De Horizon buigt zich over de Cito-toets. © ANP

En nu is er wéér een lerarentekort. Waarom zag de overheid dit niet aankomen, vraagt leerkracht Vivianne Goedhart zich af. Zo moeilijk is het toch niet om bijvoorbeeld het aantal pabo-studenten per regio bij te houden?

Komend schooljaar kampt het Nederlandse basisonderwijs met een tekort van 1262 leerkrachten, lees ik in het onderzoek van de PO-Raad. Harde cijfers. Wat ik niet begrijp is waarom dit lerarentekort als een verrassing wordt gepresenteerd. Sterker: ik begrijp niet hoe dit tekort heeft kunnen ontstaan.

Lees verder na de advertentie

De leerkrachten zelf trokken vanaf het moment dat de eerste effecten in scholen merkbaar werden aan de bel via de actiegroep - en later vakbond - 'PO in Actie'. Bij ziekte was er ineens geen invalkracht meer te vinden.

Mijn studiegenoten belandden bijna allemaal in een invalpoule om hun eigen salaris bij elkaar te scharrelen

Maar het is niet de taak van de leerkrachten zelf om te zorgen dat er voldoende collega's zijn. Hun taak is goed onderwijs geven. Nee, de overheid is verantwoordelijk. Zij moet goed onderwijs mogelijk maken en dus zorgen dat er voldoende personeel is. Zij hoort landelijk overzicht te houden.

Hoe kan het dat de overheid deze taak verzaakt? Waarom zet zij niet in op preventie en is er geen 'risicoanalist' aan het werk bij het ministerie, die maandelijks de balans opmaakt? Hoeveel studenten melden zich aan op de pabo? Hoeveel procent daarvan studeert af? In welke regio? Hoeveel leerkrachten gaan met pensioen? Hoeveel leerkrachten vallen er uit? Hoe groot is de leerlingpopulatie per regio?

Deze vragen stel ik, een leerkracht, maar zie ik graag gesteld worden door een ambtenaar. Het overzicht bewaken door deze vragen preventief en continu scherp te stellen is de sleutel.

Baanzekerheid

Op het moment dat ik in september 2009 startte aan de pabo, werd er geadverteerd met baanzekerheid. Toen ik vier jaar later afstudeerde, was ik echter een van de weinigen uit mijn studiejaar met een baan in het vooruitzicht. Mijn studiegenoten belandden bijna allemaal in een invalpoule om hun eigen salaris bij elkaar te scharrelen. Velen zag ik afhaken: in de horeca of elders vonden zij wel baanzekerheid.

Maar nu, nog geen vijf jaar later, is het tij volledig gekeerd. Vooral in Randstedelijk gebied zijn leerkrachten onvindbaar. Over de oplossing wordt gelukkig volop nagedacht. Maar dit neemt de verantwoordelijkheid van het ministerie van onderwijs niet weg. Deze tekorten komen niet uit de lucht vallen, ze zijn langzaam ontstaan. De overheid moet nú investeren in het constant in kaart brengen van de onderwijsarbeidsmarkt, zodat het lerarentekort nooit meer een verrassing kan zijn. Mooier nog: zodat het lerarentekort voor altijd verleden tijd is, en iedereen zijn eigen werk weer kan gaan doen.

Lees ook:

Het is tijd om de aanpak van het lerarentekort tot ‘chefsache’ te verklaren

Plaats de aanpak van het docententekort onder directe regie van de premier, bepleit Dave Ensberg-Kleijkers, voorzitter van het college van bestuur van de Stichting Biezonderwijs.

Deel dit artikel

Mijn studiegenoten belandden bijna allemaal in een invalpoule om hun eigen salaris bij elkaar te scharrelen