null Beeld

Brief van de hoofdredactieCees van der Laan

Het laatste wat je wilt voor je lezers: geen krant in de bus

Het bericht dat er de volgende dag geen krant in de bus zou vallen, ontplofte zondagavond als een bommetje. Hoewel het KNMI code rood had aangekondigd voor zondagavond, was ik niet voor­bereid op dit slechte nieuws vanuit de top van DPG Media, waar Trouw deel van uitmaakt. Dit is het laatste wat je wilt voor je ­lezers: geen krant. En ik kon me ook niet heugen dat dit ooit eerder was gebeurd vanwege het weer.

“Zelfs tijdens de Tweede Wereldoorlog werden we bezorgd”, schreef Leo Hoogerwerf mij later met een knipoog. Leo is een oud-collega die als pensionado voor de lol kranten rondbrengt in Rotterdam om een beetje fit te blijven. En dat doet hij met veel plezier.

Een erezaak

Ik kreeg ook een mail van Gerard F. Böttcher die in de periode 1974-1981 chauffeur was bij het toenmalige Perscombinatie Transportbedrijf (PCT). “In die periode hebben zich zeer strenge winters voorgedaan. Ik herinner me in het bijzonder de winter van 1978-1979 toen er werkelijk metershoge sneeuw door het hele land lag. (...) Voor het hele di­s­tributiebedrijf was het in die tijd een erezaak de krant – whatever it takes – bij de abonnee te bezorgen en dat lukte ook altijd, soms misschien een uur te laat.”

Ik ben zelf ook enkele jaren krantenbezorger geweest, in Bussum. In de winter, als er veel sneeuw lag, was het soms bar en boos. Je ging met de zware fietstassen onderuit, je wielen liepen vast in de verse sneeuw en in flatportalen moest je je bevroren handen opwarmen. Leo Hoogerwerf schrijft over het begin van deze week: “De situatie voor de krantenbezorger op straat en stoep was soms gevaarlijk. Er waren bevroren sneeuwranden en door opvriezing was een stoep al snel een glijbaan. Dat maakte de bezorging zeer lastig.”

Behalve die maandagochtend heb ik elke dag een krant gekregen in Den Haag. Met zeer veel respect voor de krantenbezorger die ondanks de gladde wegen en stoepen ’s ochtends vroeg de krant in de bus stopte. “Het voelde goed om de krant te bezorgen, al deed je er twee keer zo lang over. Maar ik kreeg veel leuke reacties van abonnees en soms warme drank aangeboden”, was de ervaring van Hoogerwerf.

Andere samenleving

Wat mij betreft zijn onze krantenbezorgers en vrachtwagenchauffeurs de helden van deze week. De beslissing zondag om geen krant te drukken en te bezorgen was terecht. Het KNMI had code rood afgegeven en als werkgever dien je het belang van klanten af te wegen tegen het belang van de werknemer. Het was domweg te gevaarlijk. Dat we nu andere ­risico-inschattingen maken dan vroeger kan inderdaad zo zijn. De samenleving van nu is een andere dan de periode dat chauffeur Böttcher de nacht in reed. Code rood bestond toen niet. Drukken, distributie en bezorging is in normale omstandigheden al een complexe logistieke operatie, laat staan als sneeuwstormen, vorst en gladheid een rol gaan spelen.

De bezorging kwam na maandag geleidelijk weer op gang. De moeilijkst bereikbare regio bleek het oosten van het land, waar het winterse weer het hardst had toegeslagen. Pas donderdag was daar de bezorging op enkele wijken na weer op orde.

Gelukkig hadden we een alternatief waar massaal gebruik van werd gemaakt: de digitale krant en onze site. We hebben samen met de afdeling marketing via mails en nieuwsbrieven hopelijk alle abonnees op de hoogte kunnen stellen hoe ze Trouw wel konden lezen. Onze verontschuldigingen dat u maandag of andere dagen geen krant hebt gehad en dank voor uw geduld en begrip. Want dat had u zeker.

Trouw-hoofdredacteur Cees van der Laan schrijft wekelijks over de discussies op de redactie en de keuzes van de krant.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden