Commentaar

Het Klimaatakkoord moet de pijn beter verdelen

Ed Nijpels presenteert in Nieuwspoort het ontwerp klimaatakkoord. Beeld Maarten Hartman

De meest opvallende afwezige in de kerstboodschap die de koning dinsdag uitsprak, was het milieu. Zeker in vergelijking met de ‘groene toespraak’ die zijn moeder Beatrix al dertig jaar geleden uitsprak en die deze week in deze krant werd aangehaald. Mogelijk heeft de verdeeldheid die in het land is ontstaan, gemaakt dat Willem-Alexander zijn handen niet aan het onderwerp heeft willen branden.

Het idee van een brede maatschappelijke ondersteuning van het Klimaatakkoord werd vorige week daags voor de presentatie ruw verstoord. De milieubeweging stapte uit het overleg waarin langs diverse ‘klimaattafels’ plannen waren gemaakt voor deelterreinen als vervoer, wonen en industrie. Vooral op dat laatste terrein gaan de afspraken de milieuclubs niet ver genoeg. Steen des aanstoots zijn de plannen om de – al zeer ambitieuze – doelstelling te halen de CO2-uitstoot in 2030 te halveren. Een belasting op CO2 heeft het niet gehaald in het akkoord. Op dit punt is de onvrede van Greenpeace en de collega-belangenorganisaties begrijpelijk. Juist deze belasting wordt algemeen als doeltreffend gezien, onlangs sprak bijvoorbeeld ook De Nederlandsche Bank dat uit, niet direct een organisatie die klimaatactivisme kan worden aangewreven.

Premature conclusie

Het klimaatakkoord gaat niet verder dan een systeem waarin de schoonste fabriek een beloning krijgt en de vuilste een financieel nadeel. De industrie mag bovendien de CO2-reductie bewerkstelligen door grootschalige, ondergrondse opslag. Een op zich aantrekkelijk idee, dat zich echter nog niet heeft bewezen en waarvan bovendien ook de risico’s in de toekomst nog onbekend zijn.

De milieu-organisaties concluderen dat vooral de burger betaalt voor het Klimaatakkoord, en de industrie nauwelijks. Die conclusie is prematuur, zeker omdat de planbureaus het akkoord nog zullen doorrekenen. Het is bovendien evident dat burgers zullen moeten meebetalen aan de hervormingen die nodig zijn om de klimaatdoelen te halen. Denk aan de huizen zonder aardgas, schone auto’s en aan verduurzaming van de landbouw die ook in de prijs van producten zal doorwerken. Grote kunst voor dit kabinet en zijn opvolgers zal zijn die lasten zo eerlijk mogelijk te verdelen, maar dat er moet worden betaald staat vast. Wat dat betreft hebben de voorstellen zinnige milieumaatregelen opgeleverd.

Maar juist omdat het belangrijk is de pijn eerlijk te verdelen, was het een beter signaal geweest als ook de industrie meer had moeten opdraaien voor de cruciale CO2-reductie. Om te zorgen voor draagvlak, zodat de koning volgend jaar niet de alarmerende boodschap van zijn moeder dertig jaar terug alsnog hoeft te herhalen.

Het commentaar is de mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren. Meer commentaren leest u op trouw.nl/commentaar.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden