Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Het is zorgwekkend dat politici de media aanvallen, maar ik heb er ook begrip voor

Opinie

Jamal Ouariachi

Jamal Ouariachi © Maartje Geels
Column

Gisteren diende in de Amsterdamse rechtbank een kort geding, aangespannen door politieke partij Denk tegen omroep BNNVara vanwege een uitzending van het programma De Nieuws BV. 

Daarin waren geheime opnames te horen waarop Denk-politicus Farid Azarkan toegaf in de aanloop naar de Tweede Kamerverkiezingen van 15 maart 2017 een nepcampagne uit naam van de PVV te hebben overwogen. De suggestie was dat de PVV Nederland na de verkiezingen zou willen ‘zuiveren’. Volgens Azarkan is het onrechtmatig dat de geluidsopnames gemaakt én naar buiten gebracht zijn. Wat de rechter vindt, horen we op 15 augustus.

Lees verder na de advertentie
De pest is dat ik tegelijkertijd enig begrip voel voor het gemopper van de Neder-Trumpjes

Dat een politieke partij via juridische weg probeert journalisten de mond te snoeren, is op z’n zachtst gezegd zorgwekkend. Sowieso lijkt pers-haat onder politici toe te nemen. Wilders is er groot mee geworden, Thierry Baudet heeft die haat gretig geadopteerd en aan de linkerzijde van het politieke spectrum lijdt behalve Denk ook de Partij voor de Dieren aan de kwaal (Marianne Thieme omschreef de media meermalen als ‘de lakeien van de macht’). Zorgwekkend, ja, zeker als je ziet tot wat voor excessen die houding in de VS onder president Trump leidt.

Sambal smeren

De pest is dat ik tegelijkertijd enig begrip voel voor het gemopper van de Neder-Trumpjes. Neem nu die uitzending van De Nieuws BV. Dat sensationele toontje… De tekst van die valse PVV-advertentie – ‘Na 15 maart gaan we Nederland zuiveren’ – wordt verschillende malen herhaald, voorzien van een angstaanjagend galmpje. Dat mag natuurlijk, herhalen en galmen, maar het is ook een beetje sambal smeren op een feit dat van zichzelf vrij weinig smaak heeft: de beruchte campagne werd immers voortijdig afgeblazen.

Uit een YouTube-filmpje waarin Denk een eigen visie geeft op de zaak, komen de BNNVara-journalisten naar voren als nogal hijgerige types die coûte que coûte iets smerigs over Denk willen opdreggen. Handige manipulatie, misschien, van de Denk-propagandamachine, maar het beeld komt me bekend voor. 

Een politicus? Ik wist genoeg

Om een voorbeeldje uit eigen praktijk te geven: als een column van mij het goed doet op sociale media, hangen steevast dezelfde dag nog de tv-redacties aan de lijn. Of ik over het betreffende onderwerp in de uitzending wil komen discussiëren. Met een tegenstander. Altijd discussie, altijd strijd, altijd sensatie. “Ik kan een politicus regelen die met je in debat gaat”, zei er ooit een. Een politicus regelen… Ik wist genoeg.

Kijk- en luistercijfers, lezersaantallen, euro’s: het zijn de onmiskenbaar perverse motieven om sensatiejournalistiek te bedrijven. De drang het publiek te lokken met schreeuwerige koppen, hysterische onthullingen en uit de hand lopende ‘discussies’ lijkt ontembaar (en maakt van die programmanaam De Nieuws BV trouwens onbedoeld een ironische).

Als de media de aanvallen van onze Neder-Trumpjes willen weerstaan, zullen journalisten ook eens wat meer naar zichzelf moeten kijken. En misschien wat vaker saai durven zijn. Saai en degelijk. 

Psycholoog en schrijver Jamal Ouariachi is in de zomerweken een van de vervangers van Stevo Akkerman en Sylvain Ephimenco. Al zijn columns vindt u hier terug. 

Lees ook: Denk: 'Betekent persvrijheid dat alles geoorloofd is?'

Denk plande een nepnieuwscampagne voor de PVV. BNNVara maakte stiekem opnamen en deed verslag. Mag dat zomaar?

Deel dit artikel

De pest is dat ik tegelijkertijd enig begrip voel voor het gemopper van de Neder-Trumpjes