Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Het is zaak de machtige slechteriken niet ná maar nog tijdens hun leven te straffen

Opinie

Rob Schouten

Rob Schouten © Maartje Geels
Column

In het verleden, toen mensen nog met z'n allen in het hiernamaals geloofden, kon je je als arme en machteloze sloeber troosten met de gedachte dat de machthebbers en hooggeplaatsten die je het leven zuur hadden gemaakt, na hun dood op strenge doch rechtvaardige wijze geoordeeld zouden worden teneinde alsnog hun verdiende loon te krijgen.

De uitwerking van deze gedachte is de Hel van Dante in diens 'De goddelijke komedie', waar naast allerlei ordinaire criminelen en zondaars zoals zelfmoordenaars, dieven, verraders en ander goedkoop spul, ook kwaadaardige vorsten en zelfs pausen zitten te knarsetanden en te wenen.

Lees verder na de advertentie

Bijvoorbeeld paus Nikolaas III, wiens zonden wij misschien grotendeels vergeten zijn, maar Dante niet, want hij komt hem tegen met zijn kop in de aarde en zijn benen brandend uit de aarde, met naast hem machtigen als Attilla de Hun en de Duitse keizer Frederik II en daar weer naast religieuze leiders als de hogepriester Kajafas en zelfs de profeet Mohammed.

Je krijgt de indruk dat je je maar niet te veel moet verheugen op het hoge ambt waartoe je wellicht geroepen wordt

Maar het hiernamaals en daarmee de hel is niet meer wat het is geweest en ook de arme sloebers zijn niet meer wat ze zijn geweest. Daarom is het zaak om de machtige slechteriken niet ná maar nog tijdens hun leven te straffen en het niet aan te laten komen op sisyfusarbeid of erger in het inferno.

Bijltjesdagen

Afgelopen weken waren weer bijltjesdagen voor een groepje ex-leiders. Zo moet mevrouw Park van Zuid-Korea de komende 24 jaar de cel in, voor corruptie. Ook voormalig president Lula, van Brazilië, ooit een held van het socialistische Westen, moet de bak in voor hetzelfde delict, terwijl in Zuid-Afrika ex-president Zuma in het beklaagdenbankje zit. De aanklacht: corruptie, zo te zien de gebruikelijke hoofdzonde onder machthebbers. Ik zou verder nog willen noemen ex-president Fujimori van Peru, eerst met gratie vrijgekomen, maar nu toch weer voor de rechter gedaagd, zijn Franse collega Sarkozy die zich schijnbaar ook al te zeer heeft laten verwennen, en hetzelfde geldt misschien wel voor de Israëlische premier Netanjahu, die zich samen met zijn vrouw eveneens bij Vrouwe Justitia moest komen melden.

Hoewel het in Nederland nog niet zo ver is - wij moeten het doen met dwergschurkjes als Jos van Rey - krijg je toch de indruk dat je je maar niet te veel moet verheugen op het hoge ambt waartoe je wellicht geroepen wordt. Misschien mag je er even van genieten, maar daarna volgt in veel gevallen toch vrij snel de straf.

Wat tot voor kort vooral in primitieve samenlevingen gold, begint inmiddels wereldwijde vormen aan te nemen: aan de galg met de vorige vorst! Het hoort zo te zien bij het algehele verval van ontzag voor notabelen en boven ons gestelden die hun loon niet langer in dat schimmige inferno krijgen uitbetaald, maar hier op aarde tijdens hun leven.

Toch heb je het gevoel dat sommigen die er heel veel aanspraak op maken, juist de dans ontspringen, zoals president Assad van Syrië. Misschien staat er een nieuwe Dante op, die hem in de toekomst tegenkomt, met zijn kop in de aarde.

Lees hier meer columns van Rob Schouten

Deel dit artikel

Je krijgt de indruk dat je je maar niet te veel moet verheugen op het hoge ambt waartoe je wellicht geroepen wordt