Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Het is hoog tijd voor erkenning voor onze Indiase bevrijders

Opinie

Reza Kartosen-Wong

Premier Rutte legde in augustus een krans namens de regering bij het Indisch Monument in Den Haag. © ANP

Er moet ook expliciete erkenning komen voor onze Indiase bevrijders. Veel Nederlanders weten weten maar weinig over ons koloniale verleden in voormalig Nederlands-Indië, meent Reza Kartosen-Wong, publicist en mediawetenschapper.

De gemeente Amsterdam maakte in mei bekend onderzoek te laten doen naar racistische stereotypen in lesmateriaal en de wijze waarop ons slavernijverleden op Amsterdamse scholen wordt onderwezen. Dat is een goede zaak en verdient navolging in andere gemeenten. Hopelijk wordt dan ook onderzocht wat scholieren leren over ons koloniale verleden in voormalig Nederlands-Indië. Veel Nederlanders weten daar namelijk nog steeds te weinig vanaf.

Lees verder na de advertentie
De wazige blik van Vuijsje sprak boekdelen: hij kende deze geschiedenis nauwelijks en kon of wilde zich niet inleven

Neem de Tweede Wereldoorlog in voormalig Nederlands-Indië. Het gebrek aan kennis daarover werd onlangs nog geïllustreerd door schrijver Robert Vuijsje. Bij Pauw ging hij met collega-schrijver Marion Bloem in discussie over de invulling van de Nationale Dodenherdenking. Vuijsje suggereerde dat wat hem betreft alleen Joodse oorlogsslachtoffers worden herdacht tijdens de Dodenherdenking. Bloem vertelde vervolgens over de verschrikkingen die Indische Nederlanders hebben meegemaakt tijdens de Tweede Wereldoorlog en daarna, en hoe hun leed vaak is genegeerd door de Nederlandse overheid en samenleving. De wazige blik van Vuijsje sprak boekdelen: hij kende deze geschiedenis nauwelijks en kon of wilde zich niet inleven.

Inlevingsvermogen

Met meer kennis over dit gedeelde koloniale verleden zouden Vuijsje en andere Nederlanders zich beter kunnen inleven in bevolkingsgroepen die een geschiedenis hebben in en met het huidige Indonesië zoals Indische, Indonesische en Molukse Nederlanders. De Anton de Komlezing die Bloem op 14 juni verzorgt, komt wat dat betreft zeer gelegen. De lezing gaat in op de verschillende bevolkingsgroepen en de geracialiseerde sociale hiërarchie in de kolonie.

Als kleinkind van grootouders van Indonesische, Indo-Europese én Indiase afkomst vind ik het van belang dat aandacht wordt besteed aan de verschillende bevolkingsgroepen en hun complexe onderlinge relaties in voormalig Nederlands-Indië. In Nederland is bijvoorbeeld nauwelijks bekend dat Indiase militairen een essentiële rol hebben gespeeld in de strijd tegen de Japanners. Meer dan twee miljoen Indiërs dienden tijdens de oorlog in het Britse leger. Zij hebben zich vrijwillig en met gevaar voor eigen leven ingezet om hun eigen Britse koloniale onderdrukkers én Nederlandse kolonisatoren te bevrijden van de Japanse bezetter. Zo vochten Indiase troepen in Maleisië en Birma, waar zij vele Nederlandse levens hebben gered.

Vlak na de capitulatie van Japan werden tienduizenden Indiase militairen onder wie mijn grootvader naar voormalig Nederlands-Indië gestuurd. Nu om Nederlanders en Indische Nederlanders te beschermen tegen wraakzuchtige Indonesische strijders die het hadden gemunt op hun voormalige onderdrukkers. Dit culmineerde in de bloedige Slag om Surabaya waarbij naar schatting 600 tot 2000 Britse militairen omkwamen, vrijwel allen van Indiase afkomst. Terwijl in Nederland Amerikaanse en andere westerse militairen worden vereerd en herdacht als bevrijders, is hier nauwelijks erkenning voor de Indiase bevrijders.

Het is van belang dat Nederlanders weten dat Indiërs zich onbaatzuchtig hebben ingezet voor hun vrijheid. Zeker gezien het debat over bredere invulling van de Nationale Herdenking.

Met name radicaalrechtse commentatoren en politici proberen uit alle macht te benadrukken dat Nederlanders niet zijn bevrijd door Marokkanen of andere islamitische militairen en hen dus ook niet dankbaar hoeven te zijn. De significante bijdrage van Indiase militairen - onder wie vele moslims - aan de strijd in Azië logenstraft dat witgewassen idee van de strijd tegen de bezetters. Het is tijd voor expliciete erkenning voor deze Indiase bevrijders tijdens de Nationale Dodenherdenking op 4 mei en natuurlijk de Nationale Herdenking van de capitulatie van Japan op 15 augustus.

Lees ook deze column van Stevo Akkerman: Gekrakeel rond de Dodenherdenking, daar houden Nederlanders van

'Straks breken die twee minuten stilte weer aan en dus is er nu wat herrie in de tent; het hoort allebei bij de traditie van 4 mei.'


Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kunt u vinden in uw inbox.
Bent u de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

Door een profiel aan te maken ga je akkoord met de gebruiksvoorwaarden en geef je aan het privacy statement en het cookiebeleid te hebben gelezen.

Deel dit artikel

De wazige blik van Vuijsje sprak boekdelen: hij kende deze geschiedenis nauwelijks en kon of wilde zich niet inleven