ColumnWat is daar nou erg aan?

Het conflict tussen rekkelijken en preciezen verdeelt niet alleen families, maar ook trouwe vrienden

“Ik vind de mensen wel aardiger geworden, sinds corona”, zei één van mijn naasten tijdens een wandeling in een park – zo’n park met van die brede lanen, zodat je niet bij elke tegenligger de bosjes in hoeft. Maar aardiger? Dat wist ik niet zo zeker. Hoewel ik een positief geluid graag wilde bevestigen, want sinds half Nederland Rutger Bregman leest, moet je oppassen. Voor je het weet sta je te boek als zo’n journalist die het menselijk ras te negatief afschildert. En trouwens: had ik zélf niet gezien hoe vriendelijk we elkaar tegenwoordig groeten, slalommend over de stoepen? De mens deugt meer dan ooit.

De nieuwe wellevendheid herinnerde mij onmiddellijk aan de New Yorkse metro. Want dat viel me zo op, toen ik daar vorig jaar was, hoe angstvallig beleefd reizigers zich gedroegen in de subway. Geen gedrang, geen boze blikken – helemaal geen oogcontact eigenlijk. Kéurig gedroeg iedereen zich, zelfs de daklozen en alcoholisten bedelden min of meer beleefd. Aan de andere kant: kón het wel anders? Stel je eens voor wat één boze blik, één verkeerd gebaar teweeg zou brengen in deze volgepakte wagons vol extreem diverse, doorgaans veel te hard werkende en dus gestresste stedelingen. Dan zou de pleuris uitbreken – om maar een oude pandemievloek van stal te halen. Kortom: zijn het niet juist de sociaal nogal brandbare situaties, waarin we ineens overdreven beleefd doen? Om ruzie te voorkomen?

Dat deze nieuwe pandemie álle menselijke verhoudingen zwaar onder druk zet, bleek uit de ándere wandel­gesprekken die ik deze weken voerde. Het conflict tussen rekkelijken en preciezen verdeelt niet alleen families (‘m’n moeder heeft lak aan het RIVM’), maar ook trouwe vrienden (‘Ik zei nog: vijf is te veel!’) en eigenlijk überhaupt elke groep mensen die niet helemaal op één lijn zitten. Want als de meerderheid rekkelijk is, voel je je een zeur, als de meerderheid precies is, voel je je een potentiële moordenaar.

Conflicten over complotten dam je niet met een lachje in

Die groepsdynamiek bedreigt niet alleen ons privéleven. Ook in ‘de vleessector’, dient het probleem zich aan, zo meldde Trouw. “De sector neemt te weinig maatregelen om werknemers te beschermen”, oordeelde het FNV onlangs, op grond van een enquête onder honderd FNV-leden. Zeventig procent zei dat ‘collega’s zich niet aan de maatregelen houden’. Kwam dat door hun werkgever? Misschien. Maar misschien sluimerde er op de werkvloer een conflict tussen rekkelijken en preciezen – het zal de enige gespannen werkvloer niet zijn.

Op een onschuldig bankje in het park vond ik de tekst: corona=hoax. Want dat bestaat in Nederland ook nog, mensen die het RIVM ervan verdenken de zaken enorm te overdrijven. Het is allemaal een complot! Eén van deze complotdenkers, presentator Robert Jensen, gebruikt zijn veelbekeken YouTube-kanaal om levensgevaarlijke protesten tegen de RIVM-maatregelen te organiseren.

Je zult maar collega’s hebben die daarop afgaan, daar in die vlees­fabriek, of vrienden, of familie. Dan staan ons nog conflicten te wachten die met geen vriendelijk lachje meer in te dammen zijn.

Wat is daar nou erg aan? Leonie Breebaart onderzoekt in haar column de actualiteit op filosofische wijze. Lees ze hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden