CommentaarMigratie

Het CDA kiest voor krachtige politiek, maar of dat wijs is?

In het CDA is een debat over de geschikte kandidaat voor het partijleiderschap kennelijk vooral een debat over het aanpakken van migratie. Twee mogelijke kandidaten profileerden zich de afgelopen maanden met name met uitspraken over migratie. Op zich een zeer kenmerkend feit: een minister van financiën, Wopke Hoekstra, en een minister van volksgezondheid, Hugo de Jonge, die zich in de publiciteit op een ander beleidsterrein begeven en beiden daarvoor de migratieproblematiek kiezen en beiden grosso modo voor een steviger aanpak kiezen.

Tel daarbij het pleidooi op van CDA-Kamerlid Madeleine van Toorenburg om niet-meewerken aan terugkeer naar het eigen land door uitgeprocedeerde asielzoekers strafbaar te maken en het is duidelijk dat het CDA momenteel meer voelt voor repressie en beperking.

Het probleem van al die uitspraken is dat ze ferm klinken, maar in de praktijk voor een groot deel hol zijn. Het is, om het voorstel van Van Toorenburg als voorbeeld te nemen, de vraag of het CDA bereid is de heksenjacht die strafbaarstelling van illegaliteit en het helpen van illegalen in de praktijk zal betekenen voor zijn rekening te nemen.

Het probleem dat Van Toorenburg terecht aansnijdt, is alleen aan te pakken met een beleid dat minder ferm overkomt en een langere adem vraagt. Landen van herkomst zullen moeten worden overtuigd en, waar mogelijk, uiteindelijk gedwongen worden landgenoten terug te nemen. Dat klinkt veel softer en dat zal electoraal wellicht minder profijtelijk zijn, maar op de langere termijn is het een humanere en effectievere weg.

Rem op migratie

Iets dergelijks geldt ook voor de door De Jonge bepleite rem op migratie. Het overgrote deel van de migranten bestaat uit EU-burgers, die voor een groot deel door Nederland zeer gewenste expertise meebrengen en voor een ander deel goedkoop, ongeschoold werk doen, waarvoor geen Nederlander meer te vinden is.

Natuurlijk heeft niemand er wat aan als Bulgaren overal werken behalve in Bulgarije, zoals De Jonge stelde. Maar dat valt niet met quota op te lossen, als de vrije Europese markt dat al zou toelaten.

Een goede aanpak is ook in dit geval veelvormiger en gericht op een langere termijn dan een politicus die dingt naar het partijleiderschap wellicht zou willen. Dat begint bijvoorbeeld bij Europese afspraken over gelijke arbeidsvoorwaarden voor werknemers, ongeacht het land van herkomst. Een Nederlandse werkgever moet niet kunnen inhuren op grond van het concurrentievoordeel dat bijvoorbeeld een Pool heeft.

Het klinkt niet ferm, maar krachtige politiek is niet altijd wijze politiek.

Het commentaar is de mening van Trouw, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden