Uw profiel is aangemaakt

U heeft een e-mail ontvangen met een activatielink. Vergeet niet binnen 24 uur uw profiel te activeren. Veel leesplezier!

Het belang van het kind dient voorop te staan

Home

Trouw

© anp
Commentaar

Ouders vechten voor elke kans, hoe miniem ook, die er (nog) is voor een dragelijk bestaan voor hun kinderen. Zo lang er hoop is, is opgeven geen optie. 

De reactie, het verlangen en de zoektocht naar hoop zijn volkomen begrijpelijk. Het kan de ouders niet kwalijk worden genomen dat daarbij soms het belang van het kind uit het oog wordt verloren. Op een dergelijk, overigens zeer afschuwelijk moment, dienen anderen dan de ouders te waken over de belangen van het kind.

Lees verder na de advertentie

Twee slecht met elkaar vergelijkbare zaken beheersen momenteel het nieuws. De ouders van de Britse baby Charlie eisen het recht op hun kind te laten behandelen in de Verenigde Staten. Hoe miniem de kans ook, de mogelijkheid dat Charlie daar wel kan worden behandeld voor die elders niet te genezen stofwisselingsziekte biedt hen hoop.

De Britse artsen zien geen heil in die experimentele behandeling en willen Charlie rustig laten sterven, te meer omdat hij naar hun inzicht pijn lijdt. Helaas gooiden de paus en de Amerikaanse president Donald Trump olie op het vuur door te verklaren dat Charlie welkom is in het kinderziekenhuis van het Vaticaan of in de VS. Daarmee suggererend dat de behandelende Britse artsen aan alle kanten falen.

Willens en wetens wordt zo het laatste restje hoop van wanhopige ouders de bodem ingeslagen

Zeggenschap

In Nederland gaf de rechter de 12-jarige David het recht een chemokuur te weigeren na de verwijdering van een hersentumor. In dit geval wordt de zaak nog schrijnender, omdat de gescheiden ouders ruzieden over de vraag of David diende te worden gedwongen de behandeling te ondergaan of niet.

Het is vrijwel onmogelijk aan te geven wat nu precies het belang van het kind is in beide zaken. In beide gevallen spraken de artsen zich uit. De behandelende artsen van Charlie vinden verdere behandeling zinloos, de arts van David stelde te begrijpen dat de 12-jarige jongen verdere behandeling weigert.

De rechter volgde de arts in het geval van David. Kennelijk is de ouderlijke zeggenschap over een 12-jarige minder sterk dan over een baby, want in het geval van Charlie is de hoogste rechter er, ondanks de medische adviezen, nog niet uit.

Desondanks dient in alle gevallen het belang van het kind voorop te staan, ook in het geval van Charlie. Helaas kan dat betekenen dat van verdere behandeling moet worden afgezien.

Willens en wetens wordt zo het laatste restje hoop van wanhopige ouders de bodem ingeslagen. Het is helaas niet anders.

De mening van de krant, verwoord door leden van de hoofdredactie en senior redacteuren.

Wilt u de reacties op dit artikel lezen? Registreer u hier voor een proefperiode van twee maanden.

Het plaatsen van reacties is voorbehouden aan de betalende abonnees van Trouw. Kijk hier voor een overzicht van onze abonnementen.

Het bekijken en plaatsen van reacties is voorbehouden aan onze betalende abonnees. Kijk hier voor een overzicht van onze abonnementen.

Als betalend abonnee kunt u een reactie plaatsen op dit artikel. Deze is alleen zichtbaar voor andere (proef)abonnees.

Om uw reactie te kunnen plaatsen, hebben we uw naam nodig. Ga naar Mijn profiel


Wilt u dit artikel verder lezen?

Maak vrijblijvend een profiel aan en krijg gratis 2 maanden toegang.

Het e-mailadres bij dit profiel is nog niet bevestigd. Een link om te bevestigen kun je vinden in je inbox.
Ben je de link kwijt? Vraag hier een nieuwe aan.

Ongeldig e-mailadres

Wachtwoord is niet correct

tonen

Wachtwoord komt niet overeen

tonen

U moet akkoord gaan met de gebruiksvoorwaarden


Wij gaan vertrouwelijk om met uw gegevens. Lees onze privacy statement.

Deel dit artikel

Advertentie
Willens en wetens wordt zo het laatste restje hoop van wanhopige ouders de bodem ingeslagen